Insan duası ile vardır. Dua insana hem fıtratını hatırlatır, hem de fıtratına çağırır insanı. Başka bir deyişle dua hem bir fıtrat çağrısıdır hem de fıtrata çağrı. O yüzden duayı kaybettiği an insanlığını da kaybeder insan.
Asaletin, merhametin ve daha fakir olanın düşünülmesinin yitirildiği Batı kavramı olan fakirliğin tersine, bu fakirlik (doğu) hiçbir şekilde sefalet değildir.... Zehrada gördüğümüz, kendi kaybettiği yırtık ayakkabıları bir başka fakir kızda gördüğümde, ondan geri istemeyecek kadar vicdanlı ve ince bir fakirliktir.