Ebuzer, susuzluğunu giderecek, saadet çeşmesini elde etme vaktinin yaklaşmakta olduğunu; hüma ve dilek kuşunun kendisine doğru kanat açtığını hissediyordu..
gittikçe benliğini saran karanlıkları, nurlar ile yırtıyor; şüpheleri aydınlanıyordu. ağır bir yükün altından kalkıyormuş gibi ferahladığım hissediyordu. sevinç içindeydi. göz pınarlarından süzülen yaşlar toprağa yağmur gibi düşüyordu..
"çıkar şimdi üstümden insan denilen kimseyi, kendini bilmek için bana neden geldim ben. kendini bilmek için bana neden göründüm.. "
youtu.be/YphPuiGorEo