Eve döndüm. Eve dönüşler çoğunlukla nahoş bir çağrışım yapar. Gittiğin yerde tutunamadığından, dertlerinden kurtulamadığından, unuttuğundan, unutamadığından velhasıl tüm onmamışlıklarından "ya medet" der dönersin evine. Bir yüzleşme, hesaplaşma kokusu da sızdırır. Ama ben kendimi tüm olumsuz duygulardan azade tutmaya kararlıyım. Hem bu yaşta neyin yüzleşmesi, kimin derdi tasası? Hayat artık hayali kurulacak, kurgulanacak bir şey değil benim için. Şebüsteri yüzyıllar öncesinden deyivermiş, Sormuşlar ki 'Nihayet nedir?' diye, demiş 'Rücu eylemektir başladığın yere." Ben de başladığım yere bitirmeye geldim, derleyip toparlamaya, tarihe yerleştirmeye, hayatımdan artakalanların benden sonrakiler için yüke dönüşmesini önlemeye geldim.