ibrahim
@legerin
tenê mirî ji êş azad in.
Fahrenheit 451'de herkesin ezberlediği bir kitapla var olduğu geleceğin insanları gibi, bu kez de reklamlaryla bir olmuştu günümüzün insanı. Sırtlarında taşıdıkları ürünlerin imajı doğrultusunda giyiniyor, konuşuyor, sevişiyorlar. Günlük gerçek hayatlarında reklam dünyasının plastik mutluluğunu yaşıyorlardı.
Sayfa 40
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Modern insanın kimliksizliği bir anlamda şirketlerin kimliğini geliştirmesini kolaylaştırmıştı. Yaşadığımız yüzyıl boyu "ben kimim" diye soran insanlar, edebiyattan tutun da psikiyatrist koltuklarında, kır gezintilerinde, yeni dalga dinlerinde, Sartre'in özgürlük bunalmlarında ya da birbirlerinde kimliklerini, kendilerini, bireyselliklerini arayadurdular. Oysa artık şirketlerin güleryüzlü, güven verici görüntüleri sayesinde yalnızlığımızı giderek terk edip, severek kucaklıyoruz tükettiklerimizi.
Sayfa 36
Derken savaş modern, insan korkak oldu. Dünyanın her tarafında birbirlerinden ayırt edilemeyen askerler çamur renkli kıyafetlere bürünerek, yüzlerini gözlerini çamura bulayıp gizlenerek birbirlerini avlamaya basladı.
Sayfa 27
Gezegeni paylaşan herkesin yaşadığımız an ve geleceğimiz için birbirimize bağlı olduğumuzu, yaptığımız veya yapamadığımız şeylerin mutlaka başkalarını ilgilendirdiğini ve gezegenin herhangi bir yerinde oluşabilecek fırtınalardan saklanabileceğimiz özel bir sığınağın artık kalmadığını kabul etmemiz gerekir.
Sayfa 196
