Tan
@leito
Ve nihayet huzura kavuşacak insanlar; kendi mutluluklarıyla uğraşmak zorunda kalmadıklarında, bu mutluluğu oluşturan ahlâkın destek olarak masallara ihtiyacı olmadığını hissedeceklerdir; aklın en hafif sınavıyla bile tuzla buz olan gülünç ve nafile bir Tanrı'nın sunaklarında erdemleri üst üste koyup kurban etmek, bütün bu erdemleri kirletmek ve lekelemek olur: Defol git, tiksindirici kâbus! Doğduğun karanlıklara geri dön; bir daha gelip de insanların belleğini kirletme; senin lanetli adın artık küfürle anılmasın, gelecekte seni yeryüzüne yeniden yerleştirmek isteyen kalleş düzenbaz sonsuza dek azap çeksin!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bireysel Psikoloji'de biz, bir insanı anlamak istiyorsak, kulaklarımızı tıkamak zorunda olduğumuzu öğrenmişizdir. Yapacağımız şey bakmak ve görmektir. Bu yolla, bir pantomim seyrediyormuşuz gibi görürüz.
Simgesel şiddetin karşısında bir muhatap oluşmamasının temelinde, disiplin ve korku rejiminin birincil kaynaklar ile uyguladığı baskıyla karşılaşılacaktır. Bu baskı, bireylerin tekil olarak düşünsel baştan çıkarılmasından daha çok kitleler halinde duygularının yönetilmesiyle daha alakalıdır. Ortaya çıkarılan yeni duygular kişilerin güçlerinden uzaklaşacağı, keder halini oluşturacaktır. Güçsüzleştirilmiş, hayatın dışına itilmiş bir "toplam" olarak insanlar ve kendini üretemediği bir yaşam alanına mahkum edilmiş insan.
Her şeyi severim ben
Ve ateşler içinde bütün
Bir tek aşktır eskiyip kaybolmayan
Bu yüzden giderim yaşamdan yaşama
Gitardan gitara koşarım
Yok korkum gölgeden, ışıktan
Ve nerdeyse arı topraktan
Olduğum içindir
Sonsuzluk için kaşıklarım var
Simmel birinin (yaşam) öbürünü (biçim) üretmesi üzerine kuruyor bütün düşünsel gezintisini. Şunu der kendisi: “Yaşam tarihin hemen önemli bütün dönemlerini be lirleyen formlar üretir”. Ama bir süre sonra formlar yaşam için deli gömleğine dönüşürler. Yaşam ise hep bir akış olduğu içindir ki bu formları çatlatır ve yeniden kendi bağrında üretir baş ka formları. Bunun eyleyicileri düşünen insanlardır. Her insan düşünür zaten.
Sayfa 424
