levent öncel
@leventoncel
Şu anda okuduğu kitap
Bir şairin en büyük keşfi, kendi muharririni*, iç alemine doğru kendisini götürecek olanları bulmaktır.
(*muharrir: yazar)
Yağmurdaki gözyaşları gibiyiz, akar akmaz ölümlü şeylerin güçlü akışında yok olup gidiveren.
Ötekilerin acıları bize, izah edilebilir ya da aşılması mümkün görünür: Yeteri kadar irade, cesaret ya da zihin açıklıkları olmadığı için acı çektiklerine inanırız. Kendimizinki hariç her acı, bize meşru ya da gülünçlük derecesinde anlaşılır görünür; böyle olmasa, duygularımızın değişkenliği içinde tek sabit şey matem olurdu.
