Büş

Büş
@levisaurora
Bugünlerde ben iyi gibiyim yorgun gri kaideler arasında hüzünlü bir yeşilim
Şiir
Reklam
Özgün
"Kendi keşfettiğine inandığı şeylere çok daha sıkı sarılır insan." Yıllar önce John Verdon'ın bi' kitabında okumuştum bunu. Kendim keşfetmiş, büyüsüne inanmıştım. Çok daha sıkı sarıldım. Her zaman zihnimin bir köşesinde yazılıydı bu satır. Hayata dair bir şeyler keşfettiğimde hep daha sıkı sarıldım. Özgünlüğü önemsedim. Benimsedim. Herkesin kendisi olması gerektiğine inandım. Kendisi olunca özgünlüğü de peşinde getireceğine... İşte bir kelimeyi daha çok sevdim böylece. "Özgün". Herkesin nicelerini keşfetmesi, nicelerine daha sıkı sarılması ve de özgün olabilmesi ümidiyle... Güzellikle kalın🌿
1000Kitap
Öylesine
biraz da gökyüzünün hak ettiği kadar romantize edilmediğinden bahsedelim... bir deniz kadar konu olmuyor edebiyata, denize rengini veren gökyüzü olmasına rağmen. sınırlandırılmamış, uçsuz bucaksız, başını kaldırdığında hep yanında, seni sarıyor sarmalıyor kuşatıyor adeta. deniz gibi ulaşılamaz değil, deniz gibi onu hissetmek için bir çaba vermek gerekmiyor. nefes alman yetiyor gökyüzünü hissetmen için. üstelik kendini parıltılarla, yıldızlarla, ayla süslemiş.. gelin bir de ay kadar konuşulmayan güneşten bahsedelim. geceleri kabuğuna çekilse de aya ışığını veren güneş olduğu halde.. geceler nasıl daha çok romantize ediliyorsa, ay da güneşten daha çok romantize ediliyor. bu ikilem sürüp gidiyor böyle biliyor musun? kimsenin hak ettiğine kavuşmadığı bu dünyada, güneş aya ışığını, gökyüzüyse denize rengini vermeye devam ediyor.
Edebiyat
Onun yanındayken sorgulamıyorum hiçbir şeyi.. Bu neden böyle olmuş demiyorum, iyi hissetsem de kötü hissetsem de huzurluyum. O ana aidim, ayrılmama gerek yok, öyle ki uykuyu bile tercih etmem. Güveni öyle ya da böyle açıklayamam, güneşe dese ki aydan parlaklığını alıyor, tamam derim. Huzurun silüeti, ruhunun kıvrımlarına kazınmış.
Edebiyat
Ne dünya sonsuzluk ne ben dehâyım İçimde sadece şairler uyur
Sayfa 95 - Timaş Yayınları·Kitabı okudu
Şiir