ahan⋆.༄ ̊
@lewellyn
— tüm incelemelerim “spoiler” içermektedir.
Reklam
Kitapta Ay Işığı Sokağı, Leparella, Nişan, Leman Gölü Kıyısında Olay ve Avare olmak üzere 5 hikâye bulunuyor. En sevdiğim Leparella oldu ki en uzunu da oydu.
Ay Işığı Sokağı belirsiz bir sonla biterken diğer 4 hikaye kötü sonla bitiyor.
İlk hikâyede daha çok cimrilik ve insanoğlunun aşağılık kompleksi üzerine duruluyor.
Leparella, yeni duygular ve bu duyguların hayatınızda ne gibi değişimlere yol açabileceği yönünde.
Nişan, beni çok üzen ve düşündüren savaş konusunda yazılmış, ömrünü savaşlarda harcamış ve korkunç bir şekilde harcanmış bir albayın hikayesi.
Leman Gölü Kıyısında Olay'ı Nişan'dan sonra okumak hoş olmadı açıkçası çünkü art arda gelen kötü olaylar dizisi burada artık baydırma noktasına getirdi.
Avare de üstüne tüy dikerek yine bir intihar ile son bulan bir hikâyeydi. Öncelikle diziliminin çok yanlış olduğunu düşünüyorum ve Avare ile Leman Gölü bence gereksiz kısaydı. Sanırım uzun romanları sevdiğim için hikâye de olsalar bu denli çabuk sonuçlanmaları ve kötü sonuçlanmaları hoşuma gitmedi. Neticede okuması keyifliydi.
Klasik bir Stefan Zweig novellası, başladığım gibi bitirdim.
Önümüzün seçim olduğu ve aklımın fikrimin de bu olduğu bir dönemde birçok cümleyi kendime göre yorumlamış bulundum :)
Paula'nın çok güzel bir eş olduğunu düşünüyorum. Her zaman savaşta ölen insanları düşündüğümde, aslında ölenlere değil "geride kalanlara" daha ziyadesiyle üzüldüğümü fark ederim. Bunun için bir eşin duygularını çok iyi anladım sanırım ve yazar çok güzel anlatmış. Vatan, gerçek anlamıyla uğrunda ölünebilecek bir kavram mıdır, yoksa bilmediğimiz bir konu hakkında atıp tutuyor muyuz yalnızca? Bundan emin olmak maalesef imkansız fakat tek temennim huzur içinde, kardeşlik ve sevgi içinde yasayabileceğimiz bir dünya. En başında kendi memleketimde ayrışmak istemiyorum. Umarım Allah kimseyi savaşla sınamaz. Okuması keyifliydi fakat asıl keyifli kılan okuduğum dönem oldu :)
Yeryüzünde insanoğlu için kendi yasasının dışında bir yasa olmadığını ve hiçbir şeyin birine bağlı olmak kadar insanı hayata bağlamadığını hissetti.
