Hiçkimse

"Altın olan her şey parlamaz, Her gezgin yitirmemiştir yolunu, Gücü olan yaşlı kolay kolay solmaz, Derindeki kök atlatır donu. Küllerden bir ateş dirilecek, Bir ışık fırlayacak gölgelerden, Kırılan kılıç yenilenecek, Şimdi taçsız olan kral olacak yeniden."
"Üzülme," dedi. "Bazen mecbur kalır insan."
"Keşke derin uyusam da, bir süre için kederimi unutsam! Hem bedenim, hem gönlüm yorgun."
İbrâhîm içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim güneş buzdan evimi yıktı koca buzlar düştü putların boyunları kırıldı ibrâhîm güneşi evime sokan kim asma bahçelerinde dolaşan güzelleri buhtunnasır put yaptı ben ki zamansız bahçeleri kucakladım güzeller bende kaldı ibrâhîm gönlümü put sanıp da kıran kim
Epiktetos’un dediği gibi, “Bir cesedi sırtlanmış ufacık bir ruhsun sen”