Merhabalar,
Kitabı çok beğendim bütün kitap sever dostlarıma öneriyorum.
İlk bakışta çocuk kitabı gibi gelsede içinde büyük çocuklara özel anlamlar da yüklenmiş.
Momo karakterimizi çok sevdim hep iyi bir dinleyiciydi. Herkes o yüzden çok sevdi. Hatta gerçek hayatta olsaydı eminim ki benimde çokça anlatacağım hikayelerimin olduğunu söylemeliyim.
Asıl özünde ise, 'ZAMAN' kavramının ne kadar önemli olduğunu anlatıyor. Özellikle bu zamanlarda herkesin bir işi, meşguliyeti varken insanların kendilerine, çocuklarına ayırdıkları zaman ise kısıtlı...
Olay ve kurgular müthişti. Duman adamlardan kaçışı Momo'yla birlikte iliklerime kadar hissettim.
Zaman kavramını birde Hora Usta'dan öğrenelim;
'' İnsanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır."
Umarım bu kitap okuyan herkesin kalbine değer.
Nereden başlasam bilmiyorum.
İnsan ne kadar sevebilir ki hele de çocuklarına karşıysa bu sevgi. Daha bir ebeveyn olmak nedir bilmezken Goriot Babanın yaşadığı bütün hisleri iliklerime kadar hissettim. Onunla beraber sevdim ,onunla beraber fedakarlık yaptım, onunla beraber kızdım, lanet ettim, ağladım, pişman oldum....
Her şeyden çok öte insan birilerini severken bile bunun bir sınırı olması gerektiğini öğretti bu kitap. Fazla sevgi insanın kendi değerini düşürürmüş.
Bu kitaptan öğrendiklerim bunlardı. Goriot BabaHonore de Balzac
Bipolar bozukluğun ne olduğunu anlamak isteyen okumalı. Güzeldi. Tavsiye ederim. Aslında herkesin iki yüzü olduğunu düşündürüyor insana. Kitabı okuyun okutun.