Kitabı okurken kendimi Kafka’nın yerine koymamak mümkün olmadı. Sürekli eleştirilen, yaptığı hiçbir şeyin yeterli bulunmadığı bir ev ortamının insanın iç dünyasında nasıl derin bir değersizlik duygusu yarattığını Kafka çok açık bir şekilde gösteriyor. Babasını anlamaya çalışırken bile kendini suçlamaktan vazgeçemiyor. Hâl böyle olunca da etkilenmemek elde değil.