“Gözleri, gözleri.. onu doğduğu günden evvelki benliğime sımsıkı bağlayan, en yakın akrabadan daha yakın bir kan münasebetini kat kat aşan ve ruhlarımızın beraberliği hissini bir anda uyandıran bakışlarında kendimi ne kadar çok buluyorum. Sanki onun gözleriyle kendimi gören ben’im…”
Şüphesiz kültürel bir dönüşüm gerekli. Yani yüzlerce yıldır devam eden korku tabanlı, denetim odaklı kültürün, bireyin potansiyelinin önemli olduğu sevgi tabanlı bir kültüre dönüşmesi gerekiyor. Bunu her bir vatandaşımız ve toplumumuz için en önemli konu olarak görüyorum.