Serdar
@lieutenant92
üniversite
Türkiye Cumhuriyeti
48 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Yazar,bu hikayeyi Mark Twain'in " Hayatın en iyi kısmının başta en kötü kısmının da sonda olması ne yazık" sözünden esinlenerek kaleme almış. Hikayeyi okurken şu an olduğum yaşı,bebeklerin hayatını(kendimizinkini bilemediğimiz için genelledim),çocukluğumu, ihtiyarlığımı düşündüm. Button'ın yaşadığı gibi bir hayat yaşamak ister miydim? Bunu cevaplamak gerçekten zor zira dünyada normalden farklı olmak orayı çekilmez bir yer kılıyor. Ama şunu açıkça söylemek isterim ki ihtiyar doğup bir bebeğe dönsek ya da biz normal insanlar gibi doğup yaşayıp ölsek de değişmeyen tek şey bu durumun başlangıcı ve bitişi oluyor. Ve elimizde kalan ise kitapta geçen şu cümle:
"... tüm bunlar kayıp düşler gibi silinip gitmişti zihninden. Sanki hiç yaşanmamışlardı. Hatırlamıyordu onları."
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,8bin okunma
" Acaba yazarlar edebiyat eserlerini nasıl kurgulayıp son haline getirirler? Aralarından biri çıkıp da bu süreci bize anlatamaz mı?” diye düşünüp bu şiiri yazmış Poe. Şiirden evvel şiirdeki kurguyu, karakterleri, mekanı sembolleri, okur üstünde bırakacağı etki, vereceği mesaj, giriş gelişme sonuç... yani aklınıza gelecek her detayı paylaşmış eseriyle ilgili. Şiir veya herhangi bir eser yazmayı düşünenler için bir rehber olabilir.
Kitapta 3 tane öykü var ve ilk ikisi aynı öykü gibi görünse de önemli farklar barındırıyor. İlk öykü bir gazeteye para kazanmak için yazılmış ve kahramanın bir adı yok. İkinci öykü de ise karakterin ismini biliyoruz ve bir köpek ile yolculuğa çıkıyor. En önemli fark ise Jack London'ın meşhur bir yazar olduğu dönemde yazması ve "ruh eşim" diye bahsettiği ve yazarlığında kendine büyük yardımları dokunan karısı. Daha birçok ufak detay var ama tabi ki bu iki öykünün sonları da en büyük farklılıklardan birisi. 3. Öykü ise bahsettiğimiz karısına ölüm döşeğinde okuduğu ve karısının çok beğendiği bir öykü olmuş.
Aslında hepimizin içinde bulunduğu durumu anlatıyor kitap. Uzun İhsan Efendi hepimiziz yani sıradan bir insan ama Arap İhsan'a gelirsek o herkesin kendi hayalinde olmak istediği kişi. Hepimizin hayallerle bir şekilde olamadığımız ama olmak istediğimiz kişileri hayal ederek uyumuyor muyuz her gece? Yani dünya her kişinin kendi hayalinden gördüğü duyduğu şeylerden ibaret olduğunu anladım ben kitaptan.
İki şehrin hikayesinde Londra ile Paris'in karşılaştırılmasından çok Paris'in, Fransız Devrimi'nden önceki ve sonraki halini gördüm ben bu kitapta. Aslında bir şehrin iki hikayesi ismi daha çok yakışırmış gibi...
