Abdurrahman Gümrükçü
@ligarba61
A.D.M.M.A 1975-1980 kimya müh
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Engin Geçtan’ın Zamane adlı eseri, çağdaş insanın neden bu kadar yorgun, yalnız, yabancılaşmış ve tatminsiz olduğunu inceleyen psikolojik bir aynadır. Yazar, klinik gözlemlerini ve yaşam deneyimlerini harmanlayak Türkiye toplumunun ve bireylerinin geçirdiği dönüşümü ele alır.Kitapta öne çıkan temel temalar şunlardır:
Toplumsal Dönüşüm: Toplumun hızlı ve bazen anlamsız değişiminin, birey üzerindeki etkileri incelenir.
Psikolojik Dinamikler: Otorite, öfke, kimlik sorunları, özerklik ve çocukluk yalnızlığı gibi kavramlar detaylandırılır.
Bireysel Yabancılaşma: Modern yaşamın getirdiği hızın, insanları kalabalıklar içinde nasıl yalnızlaştırdığına ışık tutulur.
Kendimizi algılamaya odaklanmak, başkalarının yaşadıklarına duyarsız kalma anlamına gelmez. İnsan kendi yaşadıklarını algılayabildiğinde karşısındaki insanın yaşadıklarını daha açık hissedebilir.
Çocukluk yıllarımızı hiçbirimiz kusursuz bir ortamda geçirmedik. Hepimiz önce ebeveynimizin, sonra da üst-sistemlerin "şeyleri" olduk çeşitli oranlarda. Özerkliğimiz de doğal olarak, "şeyler" dünyasında seçimler yapabilmekle sınırlı kaldı. Kaçımız çocuklarımızın iç dünyalarına ulaşabiliyoruz? Ya da onların iç dünyalarını tanımaktan korktuğumuzun farkında mıyız?
Yetişkin hayatta da bizler benliğimizi ilişkiler içinde algılayabiliriz.Dolayısıyla, yalnızlıktan hoşlanılmamasının temelinde benlik algılamasını kaybetme korkuları bulunur. Herhangi bir anda yaşamakta olduğumuz gerçekliğe, ancak bir ilişki içinde kendimizi anlayarak ulaşabiliriz.
Ne var ki, ideallerin, inançların, ideolojilerin tutsağı olup kendimizi içtenlikle ortaya koymaktan sürekli kaçınıyoruz.