Ne Kitapsız Ne Kedisiz 'i hem üniversiteyi kazandığım hem de mezun olduğum sene okudum. Her ikisinde de beni bambaşka şekilde etkilerken altını çizdiğim ve önemsediğim satırların da farklılaştığını gördüm... Adına da büyümek diyorlar sanırım!
Kitabı okurken sanki her cümle zihninizde yankılanıyor ve bir süre etkisi gitmiyor. İçinde kediler var, kitaplar var ama en çok insanın kendisiyle olan ilişkisi var.
Karasu’nun gözlemleri o kadar keskin ki okudukça kendi hayatımı, alışkanlıklarımı ve yalnızlığı nasıl taşıdığımı sorguladım. Kitap sadece bir deneme kitabı değil, bazen edebiyat üzerine düşündüren bazen de hayatın içinden geçen bir yolculuk gibi...
Herkesin seveceği bir kitap olmayabilir ama benim için çok özel bir yeri var. Tekrar tekrar dönüp bakmak isteyeceğim kitaplardan biri!
Sevgilerle.
İki Yeşil Susamuru aşkı, kayıpları ve insanın kendini keşfetme sürecini anlatan gerçekten etkileyici bir romandı. Nilsu’nun hayatı ve aşkı öğrenmesine tanıklık ederken bir yandan da onun iç dünyasını bizzat deneyimliyorsunuz. 'Kendinizden bir şeyler bulacağınız' türde bir kitap.
Anlatımı akıcı ve sürükleyici olsa da bazı yerlerde uzun tutulmuş kısımlar yok değildi. Buna rağmen karakterlerin derinliği ve olayların işleniş biçimi beni kitabın içinde tuttu. Nilsu’nun ve diğer karakterlerin iç çatışmaları, o kadar gerçekçi ki insan ister istemez kendi hayatıyla bağlantı kuruyor... Kitap bittiğinde ise içimde buruk bir his kaldı.
Sevgilerle.