TAVŞAN DELİĞİ·344 syf.·Duygu ve Düşünce
8/10
2026 44. kitabı
Selam. Bu gün daha iyi anlaşılmasını istediğim bir kitaptan söz etmek istiyorum. Kitabı okuduktan sonra 
ekin ✧ tüm kapalı anlamları açıklayan bir araştırma atmıştı bana, bundan çokça faydalandığımın altını çizmek istiyorum. Ancak kimse inceleme yazmaya yanaşmayınca bu işe el atmaya karar verdim. Çok fazla inceleme inceleyip yazdığım ilk inceleme bu oldu çünkü topluca herkesin aklındaki karışıklıkları gidermek istedim.
!Spoiler içerir
Mona Awad'ın Tavşan romanı son yılların en kutuplaştırıcı eserlerinden biri. Sevenleri onu modern gotiğin en özgün örneklerinden biri olarak görürken, sevmeyenleri anlamsız ve gereksiz derecede absürt olmakla suçluyor. İlginç olan şu ki, kitaba yöneltilen eleştirilerin büyük kısmı aslında romanın başarısız olduğunu değil, tam olarak yapmak istediği şeyi başardığını gösteriyor çünkü Tavşan okurunu rahat ettirmek için yazılmış bir roman değil. Bu nedenle kitabın aldığı düşük puanların önemli bir kısmının, romanın niteliğinden çok okurun beklentileriyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Pek çok kişi kitabı eline aldığında Donna Tartt'ın Gizli Tarih'ine benzeyen, seçkin öğrenciler, akademik entrikalar ve planlı suçlar etrafında dönen geleneksel bir dark academia hikâyesi bekliyor. Oysa Awad'ın yazdığı şey bambaşka.
Bu kitap bir kampüs romanı görünümüne bürünmüş yaratım alegorisi, ir cinayet hikâyesi görünümüne bürünmüş yazarlık hikâyesi, bir arkadaşlık hikâyesi görünümüne bürünmüş yalnızlık hikâyesi ve her şeyden önemlisi, güvenilmez bir anlatıcının zihninde geçen olayları okuduğumuz farklı bir kitap. Ben farklı zihinleri okumayı çok sevdiğimden bu durum çok hoşuma gidiyor.
Romanın geçtiği Warren Üniversitesi bile aslında anlamlıdır. İngilizcede "warren" kelimesi tavşan yuvası, yani yer altındaki karmaşık tünel sistemi anlamına gelir. Daha
ekin ✧ tüm kapalı anlamları açıklayan bir araştırma atmıştı bana, bundan çokça faydalandığımın altını çizmek istiyorum. Ancak kimse inceleme yazmaya yanaşmayınca bu işe el atmaya karar verdim. Çok fazla inceleme inceleyip yazdığım ilk inceleme bu oldu çünkü topluca herkesin aklındaki karışıklıkları gidermek istedim.
!Spoiler içerir
Mona Awad'ın Tavşan romanı son yılların en kutuplaştırıcı eserlerinden biri. Sevenleri onu modern gotiğin en özgün örneklerinden biri olarak görürken, sevmeyenleri anlamsız ve gereksiz derecede absürt olmakla suçluyor. İlginç olan şu ki, kitaba yöneltilen eleştirilerin büyük kısmı aslında romanın başarısız olduğunu değil, tam olarak yapmak istediği şeyi başardığını gösteriyor çünkü Tavşan okurunu rahat ettirmek için yazılmış bir roman değil. Bu nedenle kitabın aldığı düşük puanların önemli bir kısmının, romanın niteliğinden çok okurun beklentileriyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Pek çok kişi kitabı eline aldığında Donna Tartt'ın Gizli Tarih'ine benzeyen, seçkin öğrenciler, akademik entrikalar ve planlı suçlar etrafında dönen geleneksel bir dark academia hikâyesi bekliyor. Oysa Awad'ın yazdığı şey bambaşka.
Bu kitap bir kampüs romanı görünümüne bürünmüş yaratım alegorisi, ir cinayet hikâyesi görünümüne bürünmüş yazarlık hikâyesi, bir arkadaşlık hikâyesi görünümüne bürünmüş yalnızlık hikâyesi ve her şeyden önemlisi, güvenilmez bir anlatıcının zihninde geçen olayları okuduğumuz farklı bir kitap. Ben farklı zihinleri okumayı çok sevdiğimden bu durum çok hoşuma gidiyor.
Romanın geçtiği Warren Üniversitesi bile aslında anlamlıdır. İngilizcede "warren" kelimesi tavşan yuvası, yani yer altındaki karmaşık tünel sistemi anlamına gelir. DahaİHTİLAL 4 ZEFİR YORUMUMDuygu ve Düşünce
Selamlarrr, yine ben seriye kaldığımız yerden devam ediyorum ve bu kitap… gerçekten İhtilal evrenindeki en sevdiğim kitabım oldu diyebilirim.
Özellikle aile bağlarının, gururun, iş dünyasının ve diğer karakterlerin düşüncelerinin bu kadar güçlü işlenmesi beni çok etkiledi. Bazı sahneler o kadar iyi hissettirilmişti ki benim için serinin önceki üç kitabını geride bıraktı. Başta her şey o kadar güzel ve akıcıydı ki; Gurur ve Zeliha’nın anları, Kahraman amca ile olan sahneler… hem güldürdü hem de duygulandırdı.
En sevdiğim detaylardan biri yan karakterlerin daha fazla işlenmesiydi. Çünkü önceki kitaplarda bazı şeylerin biraz geride kaldığını düşünüyordum. Özellikle üç kitap boyunca aklımda olan “Kestane nerede, ne yapıyor?” sorusunun sonunda cevap bulması ve Gurur’un Kestane, Lion ve Pars’ın yanına katılması gerçekten çok hoşuma gitti.
Ama sonra olaylar bir anda öyle bir patladı ki… Zeliha’nın bıçaklanması, hastane süreci ve Gurur’un kendini tamamen kaybetmesi gerçekten çok ağırdı. Özellikle Gurur’un o delirme hali, sadece Zelihayı düşünmesi beni mahvetti Üstüne hamilelik ve o zor seçim… o kısımlar cidden çok etkileyiciydi.
Gurur’un iş dünyasındaki çatışmaları, Zelihanın gördüğü rüyalar ve onun için yeni bir ev hazırlamaya çalışması… özellikle Zelihanın hayaline göre evi şekillendirmesi ve herkesin ona destek olması benim için çok düşünceli ve anlamlı bir detaydı. Bir yandan da onu korumak için verdiği çaba gerçekten çok güzeldi.
Girdap ve Mehtap sahneleri kesinlikle çok iyiydi ama Adnan ve Çolpan sahnelerini biraz daha fazla okumak isterdim. Çünkü en çok görmek istediğim çiftlerden biri onlar. Aynı şekilde Cenan ve Basri arasındaki dinamik de çok keyifliydi. Hakan, Basri, Cenan… hepsini daha fazla okumak istiyorum.
Yener bazı noktalarda beni inanılmaz sinirlendirdi ama
Reklam
The Wonderful Wizard of Oz by L. Frank Baum tells the story of Dorothy, a young girl who lives in Kansas and is suddenly carried away by a cyclone to the magical land of Oz. After her house accidentally kills the Wicked Witch of the East, Dorothy learns she must travel to the Emerald City to ask the Wizard of Oz for help returning home. Along the way, she meets the Scarecrow, who believes he lacks a brain; the Tin Woodman, who longs for a heart; and the Cowardly Lion, who wishes for courage. The group travels together, facing various challenges before finally reaching the Wizard. He promises to help them only if they defeat the Wicked Witch of the West, which Dorothy ultimately does. However, when they return, the Wizard is revealed to be an ordinary man using illusions. Despite this, he gives Dorothy’s companions tokens that help them recognize they already possess the qualities they desired. In the end, Dorothy learns she can return home using the magical power of her silver shoes, realizing that her greatest wish has been within her reach all along.
From a literary perspective, the novel explores themes of self-discovery, identity, and the importance of inner qualities over external appearances. Each of Dorothy’s companions symbolizes a human trait "intelligence, compassion, and courage" and their journeys reveal that these qualities are not granted by others but already exist within them. This idea reflects a central message of the novel: people often underestimate themselves and seek validation from external sources instead of trusting their own abilities. The story also examines the contrast between illusion and reality, particularly through the character of the Wizard, who appears powerful but is ultimately just an ordinary man. This suggests a subtle criticism
Heyvanıstan ilk baxışda sadə bir hekayə kimi görünür: fermadakı heyvanlar üsyan edib sahiblərindən qurtulurlar. Əslində bu sadə hekayənin altında XX əsrin ən böyük siyasi dramlarından biri gizlənir. Heyvanıstana rəhbərlik edən donuz Napoleon təsadüfi obraz deyil. Onun simasında Joseph Stalin ümumiləşdirilmiş şəkildə canlandırılır. Hakimiyyətə münasibəti sadə və sərtdir: qorxu yaratmaq, gücü əlində toplamaq və həqiqəti dəyişdirmək. Əsərdə Napoleonun əsas rəqibi digər lider donuz Snoubolldur və o, Leon Trotsky obrazının alleqoriyasıdır. Üsyan zamanı Snouboll daha fəaldır, daha enerjilidir. Gözəl natiqdir, intellektualdır və Napoleondan fərqli olaraq daha ziyalı, daha demokrat təsiri bağışlayır. İnqilabın gələcəyi haqqında təsəvvürü də fərqlidir. Lakin tarixdə tez-tez gördüyümüz bir qanun burada da işləyir: ideyalar çox vaxt güc qarşısında məğlub olur. Necə ki, Joseph Stalin Trotskini Sovet İttifaqından qovmuşdu, Napoleon da Snoubollu fermadan - Heyvanıstandan didərgin salır. Bundan sonra bütün repressiyalar onun tərəfdarlarına qarşı yönəlir. Napoleonun hakimiyyətini qoruyan əsas mexanizm isə təbliğatdır. Bu təbliğatın siması Çığırğandır. Bu obraz həm Vyacheslav Molotov fiqurunu, həm də sovet təbliğatının əsas ruporu olan Pravda qəzetini təcəssüm etdirir. Çığırğan həqiqəti dəyişdirmir, sadəcə yenidən izah edir. O, dili elə manipulyasiya edir ki, prinsiplərin dəyişməsini heyvanlar hiss etmir. Beləcə onların düşüncəsini idarə edir. Bir tərəfdən də qoyunlara baxsaq, onların öz düşüncələrinin olmaması bir qırağa dursun, həm də onlara təlqin olunan şüarları təkrarlamaqla düşünə bilən heyvanları da susdururlar. Bu da kütlə psixologiyasının təhlükəsini göstərir. Göstərir ki, avtoritar rejimlərin hakimiyyətini qoruyub saxlamasında ən əsas istifadə etdikləri düşünməyən
Oness gezegeni üstünde insanlar yaşıyor ama neftler, atlılar gibi farklı tür şeklinde yaşamlarını sürdürüyorlar. Luis bu hikayenin baş kahramanı. Lion Luis’i ilk gördüğünde ondan farklı bir enerji alıyor sanki daha önceden tanıyormuş gibi.. Luis onu istemiyor kaçıyor ama Lion asla vazgeçmiyor ve uzun bir çabadan sonra güzel bir ilişki başlıyor.. ama tüm gerçekler ortaya çıkana kadar işte ozaman aşkın kaderle, güvenin ise sırlarla sınandığı bir hikaye başlıyor. Sonu ters köşe biten kitapları çok seviyorum sonunda ters köşe olacağını hiç tahmin etmemiştim. Akıcı ve okurken yormayan , sıkmayan bir kitap aslında bence tam da dizi tadında ben çok sevdim tavsiye ederim..
Puan vermedi
“Karma seni bulur.”
Kader, güç ve özgür irade arasındaki çatışmayı anlatan fantastik bir hikaye olarak başlayan kitap, bir noktadan sonra içinizi saran derin bir aşk hikayesine dönüşüyor. Bir yanda fantastik bir dünya, diğer yanda aşkın kırılgan ve sarsıcı yüzü… Hikaye bu iki eksende ilerlerken, finalde okuru ani bir şokla baş başa bırakıyor.
Lusi ve Lion üzerinden gelişen olaylar, aslında bir ilişkide sırların ne denli yaralayıcı olabileceğini gözler önüne seriyor. Geçmişle kurulan bağların, bugünü nasıl şekillendirdiğini ve bazen kaçınılmaz biçimde yaralara dönüştüğünü okuyoruz.
Kitap oldukça akıcı ilerliyor. Geçmiş ve gelecek arasında gidip gelen anlatımı, okuru yormadan doğal bir ritimle akıyor. Yalnızca karakter isimlerinin fazlalığı, yer yer takip etmeyi biraz zorlaştırdı.
Hikaye, zihnimde pek çok soru bırakarak sona erdi…
Devam kitabını sabırsızlıkla bekliyorum.
Sevgiyle ihanet aynı bedende buluştuğunda,
geriye yalnızca kırık hakikatler kalır…
ve yeni bir başlangıcın ateşi.
Reklam
Reklam