Gecenin soğuğunda büzülüp kapanan,
gün ışıyınca dirilip, doğrulan
çiçekler gibi, ben de
sıyrıldım uyuşukluktan,
yüreğimi öyle bir korkusuzluk kapladı ki,
konuştum özgür bir insan gibi
Ne istediğini bilmeyenler, yeni düşünceler
uğruna isteğinden vazgeçenler,
başladığını yarıda kesenler gibi oldum, o karanlık yamaçta ben de,
vazgeçtim başlangıcı bunca zor işten,
yeniden düşününce.
İçim geçiyor
Sanki uyuyakalacağım
Ruhum ise derin
Bir yolculuğa çıkıyor
Hissetmeye başlıyor
Aynı anda
Görüntüler beliriyor
Parmak uçlarımda
Fakat belli belirsiz
Hepsi süzülüyor
İnce ince
Silüetler
Bulanıyor
Işığın içinden yaklaşıyorlar
Usulca
Geliyor
Hafifçe... rüzgâr gibi
Esiyor,
Solukça yaklaşıyor
Gri gibi
Ve elleri kollarımda
Su gibi
Süzülüyor
Gözlerim
Yağmur gibi
Ne kadar görebiliyor
Tenim
Dokunuşun-u ne kadar hissedebiliyor
Belli belirsiz
Gelip geçiyor