nostalgie de la boue
@lluvian
mazi kalbimde bir yaradır, bahtım saçlarımdan karadır
Reklam
kimse kendinden bir yere gitmiyor
yaşıyoruz sessizce yaramızı severek
tanrı kirpiklerinden yürüyordu canıma
neden ağladığımı soruyordun ya sevişirken
bahçemizde nar ağacı yoktu bizim
senin ağzın yoktu gövdemiz tarazlanırken
arzular başımızda başlar kirpiğimizde biterdi
ağlamıyordum
benim geçmişimi senin geleceğini seviyordum
Reklam