Serhat KOZAN
@lmdiamond
Bazı anları vede anıları ölümsüzleştirmemek adına kullandığım bir platformdur.
“Ne şehri hissediyordum, ne de sokağı, ne de sokağın adını, ne de kendi adımı, sadece burada yabancı olduğumu hissediyordum.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
3000 yıl önce yazılmış bir Likya şiiri
“Beni bulamazsan üzülme,
Eşyalarımı bulacaksın.
Kestiğim taşları, açtığım yolları,
İşlediğim heykelleri bulacaksın.
Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden,
Parmak izlerimiz değecek birbirine..”
Bu insanlar niye böyledir? Niçin bazıları çok iyi, bazıları çok kötü oluyor? Niçin herkesin korktuğu, çekindiği insanlar var, bir de kimsenin korkutamadıkları !
Beyaz: Özgürlüğün rengidir.
Gemi: Gidebilmeyi anlatır.
Özgürce gidebilmek gerekir.
Bu kitabı rastgele seçip okumaya başladım kitapta yeterince zülüm, hakaretler ve elinden özgürlüğü alınan insanlara şahit oluyorsunuz, ve şu an dünya Ukrayna ülkesine yapılan zülüme şahit oluyor. Dinin, dilin, ırkın hiç bir önemi olmadan ölen “insana” elbette üzüleceğiz. Yüce Allah özgürlüğü için savaşan Ukrayna halkına güç ve kuvvet versin.
•Tek bir günah vardır. Oda hırsızlıktır... Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşamı çalmış olursun. Yalan söylediğin zaman, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalmış olursun. Hile yaptığın, birini aldattığın zaman doğruluğu, haklılığı çalmış olursun.
•Burada en bol şey, çocukluğunu yitirmiş çocuklardır.
Üzerimden etkisini uzun süre atamadığım kitaplardan biri oldu, daha önce Afganistanlı bir arkadaşım olmuştu şimdi ise bir komşumuz kitaptan geçen çoğu cümleleri, olayları duymuştum okurken dejavu oldum diyebilirim. her cümlesi heyecan dolu, her sayfa bir diğerinden daha etkileyici hiç bitsin istemiyordum.
“ ...Zaten aradan çok zaman geçti, on beş-on altı yıl, hayır, artık bilmediğinden eminim sevgilim, fakat ben, ah evet ben her ayrıntıyı tutkuyla hatırlıyorum, senden söz edildiğini ilk defa duyduğum, seni ilk defa gördüğüm günü, hayır, hatta saati bile bugünmüş gibi hatırlıyorum, ve nasıl hatırlamayayım ki, benim için dünya (hayat) ilk o zaman başlamıştı. Sabret sevgilim, sana her şeyi, hepsini en baştan anlattığım için, anlatacağım için senden rica ediyorum, beni dinleyeceğin bu çeyrek saat yüzünden yorulma, çünkü ben seni bütün bir hayat boyunca sevmekten yorulmadım.”
Stefan ZWEİG’i tanımaya fırsatım oldu ama soru sormaya fırsatım olmadı eğer öyle bir fırsatım olsaydı “neden eşinle birlikte intihar ettiğini” sorup ve o cevabı kendisinden duymak istemişimdir hep .
