T
@longstone
boğaziçi üniversitesi
41 kütüphaneci puanı
498 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Sana geldik İstanbul. Ayrı kalmıştık, koşa koşa geldik. Şen geldik, yaslıyız sanki.
Sayfa 206 - 207 | dönüşler.
ahh nasıl özlüyorum istanbul'u. nasıl özlüyorum geçen baharı. vakti gelip de geri döndüğümde bu cümleleri sarf edebilmeyi iple çekiyorum
Çoğu insan ölüme hazır değildir, ne kendi ölümlerine ne de başkalarının. Şoka girerler, ödleri patlar, beklenmedik bir sürprizdir ölüm onlar için. Olmamalı oysa. Ben ölümü sol cebimde taşırım. Bazen cebimden çıkarıp onunla konuşurum: "Selam yavrum, nasılsın? Ne zaman geleceksin beni almaya? Hazırım."
pis nefesini gercekten ensemizde hissedene kadar, sevdiklerimizi alip goturme olasiliginin mide bulantisini en derinimizde hissedene kadar olumle alay ederiz. suratina bir kahkaha patlatiriz, dalga geceriz, kucumseriz. korkmuyor tavri takiniriz. hatta belki dans ederiz. fakat bir gun, bir gun gercekten de soluk renkli uzun parmaklarini sevdiklerimizin uzerlerinde gezdirdiginde; onlari kaybedilme, bundan sonra on-lar-siz var olabilme zorunlulugunun urkunclugunu ve acisini fark edince, hayatta oldugundan emin olmamiza ragmen "ya soyle olsaydi"larla hungur hungur titredigimizde aslinda olumun hic de oyle asik atilmayasi oldugunu, olume hak ettigi saygiyi vermemiz gerektigini ve en sevdiklerimizi, en degerlilerimizi bizden aniden (soz konusu sevdiklerimiz olunca her an anidir, doyamadiklarimizi kaybetmek her daim anidir) almamasi icin gerekirse onunde egilinmesi gerektigini idrak ederiz. olum biat edilesidir.
Utanmıyor musun çoğunluktan farklı olmaya?
T
, bir kitap okuduPuan vermedi·96 syf.·
4 günde okudu
·2023 10. kitabı
Kendini yitirme ve her şeyi reddetmenin, hiçbir şeye benzememenin, bizi tanımlayan şeyi sonsuza kadar parçalamış olmanın, şimdiki zamana yalnızlığı ve hiçliği sunmanın, ansızın yeniden canlanan yazgılarda yegane temel düşünceyi bulmanın esrikliği.
