Wuthering Heights - Emily Bronte
Kitap / Book:
Wuthering Heights/Sturmhöhe/Uğultulu Tepeler — Emily Brontë, 1847
Tür / Genre:
Gotik roman, trajik aşk, Viktorya dönemi edebiyatı
Gothic novel, tragic romance, Victorian literature
Dönem / Period:
19. yüzyıl İngiliz edebiyatı/19th century United Kingdom
Kısa Özet / Short Summary:
Uğultulu Tepeler, Heathcliff ile Catherine arasındaki yıkıcı ve saplantılı aşkı merkezine alan, intikam ve tutku temalarını işleyen karanlık bir romandır. Hikâye, iki kuşak boyunca süren nefret, hırs ve kırgınlıkların yarattığı trajedileri anlatır.
Wuthering Heights centers on the destructive and obsessive love between Heathcliff and Catherine, exploring themes of revenge and passion. The novel follows two generations shaped by resentment, pride, and emotional devastation.
Yorum / Review:
Böyle saçma bir kitabı sırf “klasik” diye okumak da ayrı bir sorun. Karakterler berbat, anlatım zayıf. Hizmetçi Nelly’nin işi gücü yokmuş gibi ömrü boyunca iyi görünerek çalıştığı insanların hayatıyla oynaması ayrı bir absürtlük. Aşk hikâyesi desen yarı kardeşler arasında geçiyor. Millet saçma sapan buhranlara girip ölüyor. Üstelik ondan fazla kez filme uyarlanmış bir eser. Beğenmedim ve önermiyorum.
Reading such a book simply because it is labeled a “classic” is a problem in itself. The characters are unbearable and the narration feels weak. Nelly, the servant, seems to spend her entire life manipulating the very people she works for while pretending to be virtuous. The so-called love story unfolds between quasi-siblings. Characters spiral into irrational breakdowns and die dramatically. Despite being adapted into films more than ten times, I did not enjoy it and would not recommend it.
#düsseldorf #WutheringHeights #Sturmhöhe #UğultuluTepeler
#EmilyBronte
Üç Kız Kardeş - İclal Aydın
Kitap / Book:
Üç Kız Kardeş / Three Sisters / Drei Schwestern
— İclal Aydın, 2018
Tür / Genre:
Roman, aile dramı, çağdaş edebiyat
Novel, family drama, contemporary fiction
Dönem / Period:
21st Century Turkish Literature – Türkiye
21. yüzyıl Türk edebiyatı – Türkiye
Kısa Özet / Short Summary:
Üç Kız Kardeş, aynı ailede büyüyen üç kız kardeşin hayatlarını, hayallerini ve hayal kırıklıklarını anlatır. Zamanla farklı yönlere savrulan bu üç kadının hikâyesi, aile bağları, toplum baskısı ve bireysel seçimler üzerinden şekillenir.
Three Sisters tells the story of three sisters growing up in the same family, exploring their dreams, disappointments, and life choices. As their paths diverge, the novel reflects on family bonds, societal expectations, and personal struggles.
Yorum / Review:
Hayatın gerçekçiliğine ve hissiyatına dair okuduğum en güzel kitaplardan biri. Yaşayan ve yaşamış olan herkesin hayatının aslında ne kadar benzer, kırılgan ve döngülere bağlı olduğunu öyle sürükleyici bir dille anlatmış ki, okur kendi hayatını sorgulamaya başlıyor. Özellikle kan bağının, gönül bağının yerini asla tutamadığını çok güçlü bir şekilde hissettiriyor. Yaşama hevesi veren nadide bir eser!
One of the most beautiful books I’ve read in terms of capturing the realism and emotional depth of life. It portrays how similar, fragile, and cyclical human lives are in such a compelling way that the reader begins to question their own life. It also powerfully shows that blood ties can never truly replace emotional bonds. A rare work that inspires a renewed love for life.
#germany #düsseldorf #ÜçKızKardeş #İclalAydın #TurkishLiterature
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Masumiyet Müzesi - Orhan Pamuk
Kitap / Book:
Masumiyet Müzesi / The Museum of Innocence / Das Museum der Unschuld
— Orhan Pamuk, 2008
Tür / Genre:
Roman, aşk, psikolojik kurgu
Novel, romance, psychological fiction
Dönem / Period:
Çağdaş Türk edebiyatı – Türkiye
Contemporary Turkish Literature – Türkiye
Kısa Özet / Short Summary:
Masumiyet Müzesi, varlıklı bir adam olan Kemal’in, genç bir kadın olan Füsun’a duyduğu saplantılı aşkı anlatır. Bu aşk zamanla takıntıya dönüşür ve Kemal, Füsun’la ilgili her detayı biriktirerek kendi “masumiyet müzesini” kurar.
The Museum of Innocence tells the story of Kemal, a wealthy man whose obsessive love for a young woman named Füsun turns into an all-consuming fixation. He begins collecting objects connected to her, creating his own “museum of innocence.”
Yorum / Review:
Okuduğuma pişman olduğum ender kitaplardan biri. Belki hikâye düzelir diye kendimi bitirmeye zorladım ama nafile. İçerik o kadar fazla negatif unsur barındırıyor ki insanı yoruyor. Ne anlamlı bir çıkarım ne de sağlam bir mantık örgüsü var. Karakterler öyle rahatsız edici ki insan birini alıp ötekine vurmak istiyor. Tüm hikâye, insanın kendi hayatını zehir etmesi üzerine kısır bir döngüden ibaret. Okunmaması gereken bir eser, hatta okuduğum en kötü kitaplardan biri diyebilirim.
One of the rare books I truly regret reading. I forced myself to finish it, hoping it would improve, but it never did. The story is filled with so many negative elements that it becomes exhausting. There’s neither a meaningful takeaway nor a solid sense of logic. The characters are so frustrating that you almost want to throw them at each other. The whole narrative feels like a vicious cycle of self-inflicted misery. I wouldn’t recommend it—in fact, it might be one of the worst books I’ve read.
#MasumiyetMüzesi
“Güllerin en dikenlisine,yolların en meşakkatlisine.
Benim arsız kalbim güvenli sularda atmayı bilmez ki...
İlla çaresiz acılara,illa onulmaz kederlere göz kırpar.
Yüzüne rüzgâr değdiğinde karnında kelebekler uçar.
Güvenli hissetmediği bir gökyüzünde,ayakları diken içinde... Mütemadiyen...
Bu duyguların hepsi rahmine doğduğum evin yadigârı bana. İnsanın en güvendiği duygu,en tanıdık hissettiği duyguymuş meğer.
Bu hakikati bilmek de onu değiştirmeye yetmezmiş her zaman.”
“Belki de ondandı bu kadar çok gülmesi.
Bütün hüznünü bastırırcasına güler,dans eder
ama dalar bazen gözleri…”
”Meşhur diller ve nafile vaatler
ancak aç gönülleri kandırır.
Doysa kız çocuğu oysa evinde,
gerçek sevgiyi nerede görse tanır.”
•••
•Bir insan hem dünyanın en özel hem de en kötü duygularını aynı anda hissettirebilir mi?
Narsist kişilikler tam da böyle hissettirirler.
İlişki başında Love bombing yani seni göklere çıkaracak kadar süprizler,sevgi sözcükleri,hediyeler,aşırı ilgi yoğunluğu,sonrasında ise görünmez oluyorlar,ortadan kayboluyorlar yani” Ghosting”.
İşte bu hissi,eserdeki bir kadın şöyle ifade ediyor.
“Kendimi hoyratça kullanılmış bir paspas gibi hissediyorum.”
Kitaptaki tüm karakterler öyle güzel işlemiş detaylandırılmış ki ,duygu yoğunluğunu hissettiren de bu sanırım.
Narsist kişiliklerle sürekli temas halinde olmak,insanın kendiyle çelişme hissi,kendini sürekli sorgulama hali,sürekli suçlu hissetme ,o kadar yıkıcı duygular ki tüm sayfalarda bunu ikilerime kadar hissettim.Bu dengesizlik dengesizleştiriyor,insanın duygu düşünce dünyasını darmadağın ediyor.
Ailede görülmemiş,sevilmemiş,kendini var edememiş insanlar böyle hastalıklı kişiliklerin perdeli süslü sevgi ağına ,tuzağına hemen düşüyor…
Bu hastalıklı ruhlarla cebelleşen,yara alan iki kadın Melal ve Sadberk …
İnsan
live laugh love sirius black
Yetişkinken bu seriyi tekrar okumak içimdeki çocuk için yaptığım en iyi şey. Sirius ve James benim hep favori karakterlerim olmuştu, bu kitap onlarla buluştuğum sıcacık bir kafe gibi hissettiriyor. Replikler, plot, karakterler her şey o kadar iyi ki, 10 puan vermek yetmiyor. Sirius’a yapılan o haksızlık şu an beni daha da öfkelendiriyor, 12 yıl Azkaban’da yapmadığı bir şey için kalması korkunç. Kitabın başından beri onun hakkında yapılan kötü varsayımları öfkeyle okudum ama en nihayetinde Harry bir sürü yetişkinin yapamadığını yapıp onu dinledi de, masumluğu kanıtlandı. Severus seni hiç sevmedim, sevmicem de.
“Ben Sirius Black, Harry Potter’ın vaftiz babası sıfatıyla, onun hafta sonlarında Hogsmeade’i ziyaret etmesine izin veriyorum.”
Far from the Madding Crowd was more than a love story for me. It is about love, pride and how our choices. I enjoyed the life book and Bathsheba. Also seeing how her relationships changed over time.
I loved the countryside setting and the quiet atmosphere of the book. The story moves slowly but it fits the mood I believe. As some characters frustrated me this also made them feel more real.
Compared to Pride and Prejudice, which I enjoyed more, Hardy's novel felt more serious. It lacks Austen's lively conversations, but both books are those days' NETFLIX dramas.
Not every chapter worked for me, but the book left me a calm and beautiful sense of life. The life I really admire to have.
