Pazar günleri, hayatın intikam günleri.
Neşeli başlasın ve öyle geçsin diye gayret edildikçe insanı koyu bir yalnızlığa, anlaşılmaz bir kedere iten günler.
Çünkü belki hem sanatçı olarak hayranlık ve heyecan duyabilir, hem de aynı zamanda benim için değerli olan bir erkeğe elimi uzatabilirdim; fakat içimdeki kadının sinirlerini geren her şey, içgüdüsel olarak dostluk ve düş gücünün birlikte başaramayacağı kadar derinlere işleyen her şey; bütün bunlar tekinsiz biçimde, belki de katlanan ve katlanmaktan mutlu olan kadınların kuşaklar boyu uzanan zincirini mucizevi ve çelişkili olarak benim içimde tamamlayan o son ürpertiye benziyordu.
Sayfa 62 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu