Puan vermedi·167 syf.·
2026 109. kitabı
“Hepimizi aynı patikaya hapseden ve bizi tutsaklar gibi sevk eden toz bulutunun kasveti içinde birbirimize sokularak güneş altında öbeklenmiş bir tırtıl sürüsü gibiydik.”
Pedro Paramo ’dan sonra Juan Rulfo’nun 
Ova Alev Alev kitabıyla buluşuyor olmak aynı karanlık ikliminde dünyanın daha da çıplak ve daha sert tarafına geçmek gibi hissettiriyor.
Buradaki hikayelerinde de yine ne büyük kalabalıkları etkilemek için ne de anlaşılması güç bir anlatı kurup mesafe yaratmak için yazıyor. Yoksulluğun, kuraklığın, ölümün ve insanın içine çöken sessizliğin dilini bulmaya çalışıyor.
Kitabındaki köyleri ve insanları Rulfo’nun dünyasında ova, rüzgar, susuzluk, yoksulluk ve terk edilmişlik neredeyse başlı başına bir karaktere dönüşüyor. Özellikle Bize Toprak Verdiler ve Luvina öykülerini çok beğendim , yaşanılan yer insanın kaderini belirleyen ağır bir boşluk gibi hissediliyor.
Bir cinayet, bir göç, bir kayıp, bir yoksulluk hali ya da aile içindeki kırılmalar anlatılıyor ama asıl etkiyi o hayatların içten içe çürümesi bırakıyor.
Pedro Páramo’da daha açık gösterdiği ölüm, hayalet ve yankı duygusu bu kitapta da kendini hissettiriyor. Yaşayanlarla ölüler arasındaki çizgi her zaman açık açık silinmese de, birçok karakter daha hayattayken eksilmiş, gölgelenmiş ve sanki çoktan dünyanın dışına itilmiş gibi veriyor bir hikaye kitabından çok parçalanmış hayatların iç içe geçtiği tek bir büyük yalnızlık tablosu gibi.
Hikayelerinde insanın yalnızca yaşadıklarıyla değil, katlandıklarıyla da biçimlendiğini göstermesiyle Rulfo yoksulluğu, suçu, suskunluğu ve kaybı toplumsal bir gerçeklik olarak ve insan ruhunu içten içe kemiren bir kader gibi kuruyor. Ova Alev Alev, Juan Rulfo’nun dünyasına girmek için keyifle okunacaktır. Kitapla kalın.
Pedro Paramo ’dan sonra Juan Rulfo’nun Ova Alev Alev kitabıyla buluşuyor olmak aynı karanlık ikliminde dünyanın daha da çıplak ve daha sert tarafına geçmek gibi hissettiriyor.
Buradaki hikayelerinde de yine ne büyük kalabalıkları etkilemek için ne de anlaşılması güç bir anlatı kurup mesafe yaratmak için yazıyor. Yoksulluğun, kuraklığın, ölümün ve insanın içine çöken sessizliğin dilini bulmaya çalışıyor.
Kitabındaki köyleri ve insanları Rulfo’nun dünyasında ova, rüzgar, susuzluk, yoksulluk ve terk edilmişlik neredeyse başlı başına bir karaktere dönüşüyor. Özellikle Bize Toprak Verdiler ve Luvina öykülerini çok beğendim , yaşanılan yer insanın kaderini belirleyen ağır bir boşluk gibi hissediliyor.
Bir cinayet, bir göç, bir kayıp, bir yoksulluk hali ya da aile içindeki kırılmalar anlatılıyor ama asıl etkiyi o hayatların içten içe çürümesi bırakıyor.
Pedro Páramo’da daha açık gösterdiği ölüm, hayalet ve yankı duygusu bu kitapta da kendini hissettiriyor. Yaşayanlarla ölüler arasındaki çizgi her zaman açık açık silinmese de, birçok karakter daha hayattayken eksilmiş, gölgelenmiş ve sanki çoktan dünyanın dışına itilmiş gibi veriyor bir hikaye kitabından çok parçalanmış hayatların iç içe geçtiği tek bir büyük yalnızlık tablosu gibi.
Hikayelerinde insanın yalnızca yaşadıklarıyla değil, katlandıklarıyla da biçimlendiğini göstermesiyle Rulfo yoksulluğu, suçu, suskunluğu ve kaybı toplumsal bir gerçeklik olarak ve insan ruhunu içten içe kemiren bir kader gibi kuruyor. Ova Alev Alev, Juan Rulfo’nun dünyasına girmek için keyifle okunacaktır. Kitapla kalın.
Merhaba arkadaşlar. 2019 yılında yazarın o meşhur ‘Pedro Paramo’ eserini okumuştuk. Bu yıl yine tek bir eserini bulabildik (4-5 yılda tek kitabını bulduk diyelim) ve onu okuduk. Ben bu Yanan Ova çevirisinden (orijinal İspanyolca çeviri bu anlama gelir) biraz böyle Western tadında bir beklentiyle başladığımı da itiraf etmeliyim. Onun yerine 17 tane ufak öykü barındıran, Latin Edebiyatının temsillerinden biriyle karşılaşmış bulundum. Bunları en aşağıda ekledim.
Peki, bizler bu öykü klasiğinde nelerle karşılaşıyoruz. Genellikle Latin Amerika dediğimizde akla gelen birkaç ülkeden biri olan Meksika ve onu anınca akıllara gelen şiddet ve sömürü üzerine öyküler okuyoruz. Şimdi bile Meksika dediğimizde hemen akıllara ‘Kartel’ gelirken yazar burada daha çok doğa tasvir ve betimlemeleriyle o bölgenin bir resmini çiziyor. Ancak bunu yapsa da pek çok hikaye ve konusu ise suçlu olan kahramanlardan oluşmaya devam ediyor. Burası, öyle bir iklim işte. Bilinen ve muazzam olduğunu düşündüğüm Desperado ve Bir Zamanlar Meksika’da filmleri de durumu özetler niteliktedir. Gitarım ve Silahım ise üçlemenin ilk filmidir ancak oldukça düşük bütçe ve geçen yıllar nedeniyle onu öneremiyorum.
Meksika Devrimi sonrası ülkede çekilen sıkıntılar, karmaşa, şiddet ve ölümler konu edilir bu hikayelerde. Ancak bu seçimi anlatmak için yapılmış tarz oldukça farklı. Öykülerde kahramanlara baktığımızda hep kötü karakterlerden seçim yapıldığını görürüz. Tüm katiller ilginç biçimde suçsuz olduklarını savunur, cesetlerle ufak bir konuşma sahnelerim mutlaka vardır ve bir durum analizi yaparlar. Burada Freud veya ona benzer bir yazar olsaydı büyük ihtimalle psikolojik bir analiz çıkarmayı ihmal etmezlerdi. Ancak burada söyleyebileceğimiz, sanırım yanlış olmaz, toplumsal gerçekçi bir anlatımdır. Herkes tarafından
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sadece iki kitap, biri 118 sflık bir roman, diğeri 15 öyküden oluşan 184 sflık bir kitap. Ve bu iki kitapla adeta Latin Amerika Edebiyatı'na yön veren, bildiğimiz birçok yazara esin kaynağı olan biri, Juan Rulfo. Hani bazen sayılara fazla takılıyoruz ya, işte bir kez daha önümüzde, niceliğin değil niteliğin önemli olduğu gerçeği.
Önsözde belirtildiği gibi daha ilk cümlesinde birdenbire içine dahil olduğunuz, kişilerin iç dünyalarını fazlasıyka hissettiğiniz öyküler. Her öyküde farklı farklı tekniklerin karşımıza çıktığı, mekânın Meksika kırsalı, konunun da çokça kin, ölüm, yaşamda kalma mücadelesi ve yaşam tutkusu olduğu öyküler.
En çok beğendiklerim Bize Toprak Verdiler, Söyle Öldürmesinler Beni, Luvina, Köpekler Havlamıyor ve Kuzey Geçidi.
Tavsiyemdir. Latin Amerika Edebiyatı meraklılarının mutlaka okuması gereken br yazar ve eser. Kitapla. Sağlıcakla.
Puan vermedi·184 syf.·
2021 66. kitabı
📚DİPÇE :
Diktanın, kanın, direnmenin, yoksulluğun ve haksızlığın fotoğrafını okuduğumuz Kızgın Ova ya da farklı basımlarda Ova Alev Alev, yalın ve kısa öykülerden oluşuyor.
Bir fotoğrafçı gözüyle çarpıcı anları deklanşöre eden yazar bir göz kırpımına sığdırdığı acıyı yüreklerde tortulaşmaya bırakmış adeta.
Çığırtkanlıktan uzak sessiz bir şairin dili gibi bu öyküler.Dünyanın en zorlu devrimlerinden biri olan Meksika Devrimine payanda öykülerde haliyle ortak izlek ölümdür.Ölümün her hali; yaşarken ölenler, ölürken ölümsüzleşenler, öç ile ilenç ile ölenler ve ölmemesi gerekenler...Öyle ki sıradan bir şey ölmek, orada gömülmek!
Hikayeler konu bakımından farklılık gösterse de kompozisyonun parçaları gibi sıralanıyor ve bir belgesel oluşturuyor, devrimin nedenleri çıkışı ve sonuçları gibi.
Diaz diktasında boy veren , toprak dağılımındaki adaletsizlik ve ülkenin damarlarının yabancı ellerde hunharca harcanması gibi birçok etkene vurgu yapılıyor ve en çok da sonuçlarına bırakıyor yazar kalbini.Bir halkın budanmışlığına delirmesine, yozlaşmasına, doğaya diş bilemesine ve inançsızlığına.. Alev almış kurak toprakla alevlenmiş yüreklerin savaşına...
Latin yazarlara öncülük edeceğini bilerek belki bir bellek yaratmaya çalışıyor her defasında
"anımsarsın, anımsamalısın!"diyerek, bu noktada üslubundaki aşinalık kadar amacındaki benzerlikle de bütünleşiyor zihnimde Marquez ve Rulfo.
Her biri ayrı bir gerçeğe ve yaraya dokunan hikayelerden "Bize Toprak Verdiler" ile en çok "Luvina" farklı bir tat bıraktı bende. " Hüzün Luvina' da doğmuştur sanır insan, rüzgar hüznü bir yerden alır bir yere taşır ama hiçbir zaman bütünüyle alıp götürmez " der yazar ve ülkesinin tozlu kaderinin resmini çizer.
Juan Rulfo, yöresel bir gözlemci, evrensel olacak kadar yöresel, müthiş bir
#1001kitap~~~
15öyküden oluşan Kızgın Ova, ( Ova Alev Alev de 17oyku sanırım) bu kitapla Rulfo, 1usta olarak kabul görüp, devrim sonrası sahnelerle Meksika Devrimi hakkındaki bu öykülerin taşra sınırlamalarına baskın çıkar. Halk dilini sanatsal 1biçimde sunan ve taşra, kırsal kesim sınırları içinde ihmal edilmişlik örneğinin 1temsilcisi olarak sunulmuştur. Gerçeklik ve hayal arasındaki hassas dengeyle, ustaca anlatılan öykülerin ve onların yazarının müthiş özgünlüğü, yalnızca tek romanı daha olan Pedro Paramo Rulfo'nun, yaşadığı dönemin en büyük yazarlarından 1i olarak kabul edilmesine yeter. İnsanın hem içinde hem dışında geçenleri anlatabilen 1yazar olarak da geçen
Juan Rulfo, kendine özgü "devrimci" tarzıyla, Meksika Devrimi' nin ardından kırsal bölgelerde yaşanan sıkıntıları ele alan Kızgın Ova, Meksika Devrimi'nin kızgın sıcağında sorunlu baba-oğul ilişkileri, ölüm, şiddet, erotizm, doğadaki dengesizlik, çaresizlik ve yoksulluk durumları üzerinden iç acıtan her öyküde 1gönül bağı kurduran ya da 1cumlesiyle kendine bağlayan türden hikayelerdi, çok çok severek okudum, kesinlikle hikaye okumayanların bile seveceği 1kitap...
"Ova Alev Alev" de olan hikayelerden "Kızgın Ova" da olanlar bazılarının ismi çeviride değişik olsada, aynı hikâyeler olmak üzere hikayelerin isimleri,
Macario
Bize Toprak Verdiler
Comadre Tepesi
Bunca Yoksuluz Diye
Adam
Gün Ağarırken
Talpa
Kızgın Ova
Söyle Öldürmesinler Beni
Luvina
Onu Yalnız Bıraktıkları Gece
Anımsarsın
Köpekler Havalamıyor
Kuzey Geçidi
Anacleto Morones
"Kızgın Ova" ölmeden önce okunması gereken 1001kitap arasındadır, iyiki okudum dediklerimden oldu her1guzel hikayesiyle, kesinlikle tavsiyemdir.
Herkese sağlıklı mutlu huzurlu keyifli okumalar dilerim...
Ova Alev Alev de 17oyku sanırım) bu kitapla Rulfo, 1usta olarak kabul görüp, devrim sonrası sahnelerle Meksika Devrimi hakkındaki bu öykülerin taşra sınırlamalarına baskın çıkar. Halk dilini sanatsal 1biçimde sunan ve taşra, kırsal kesim sınırları içinde ihmal edilmişlik örneğinin 1temsilcisi olarak sunulmuştur. Gerçeklik ve hayal arasındaki hassas dengeyle, ustaca anlatılan öykülerin ve onların yazarının müthiş özgünlüğü, yalnızca tek romanı daha olan Pedro Paramo Rulfo'nun, yaşadığı dönemin en büyük yazarlarından 1i olarak kabul edilmesine yeter. İnsanın hem içinde hem dışında geçenleri anlatabilen 1yazar olarak da geçen
Juan Rulfo, kendine özgü "devrimci" tarzıyla, Meksika Devrimi' nin ardından kırsal bölgelerde yaşanan sıkıntıları ele alan Kızgın Ova, Meksika Devrimi'nin kızgın sıcağında sorunlu baba-oğul ilişkileri, ölüm, şiddet, erotizm, doğadaki dengesizlik, çaresizlik ve yoksulluk durumları üzerinden iç acıtan her öyküde 1gönül bağı kurduran ya da 1cumlesiyle kendine bağlayan türden hikayelerdi, çok çok severek okudum, kesinlikle hikaye okumayanların bile seveceği 1kitap...
"Ova Alev Alev" de olan hikayelerden "Kızgın Ova" da olanlar bazılarının ismi çeviride değişik olsada, aynı hikâyeler olmak üzere hikayelerin isimleri,
Macario
Bize Toprak Verdiler
Comadre Tepesi
Bunca Yoksuluz Diye
Adam
Gün Ağarırken
Talpa
Kızgın Ova
Söyle Öldürmesinler Beni
Luvina
Onu Yalnız Bıraktıkları Gece
Anımsarsın
Köpekler Havalamıyor
Kuzey Geçidi
Anacleto Morones
"Kızgın Ova" ölmeden önce okunması gereken 1001kitap arasındadır, iyiki okudum dediklerimden oldu her1guzel hikayesiyle, kesinlikle tavsiyemdir.
Herkese sağlıklı mutlu huzurlu keyifli okumalar dilerim...