banu❦
@luvistan
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İçimizdeki ŞeytanEdebiyat
Kitap hoş ve içine çeken bir olay örgüsü var. Karakterler derin ama bir o kadar da basitler, bizler gibi. Ama kitapla ilgili en çok hoşuma giden şey diyaloglar oldu. Birçok yeri uzun uzun düşündüm, kendi hayatıma uyarlamaya çalıştım ve bu "içimdeki şeytanı" aradım. Bariz vir şekilde de şeytan yoktu. Macide ve Ömer'in tutkulu ama temelsiz aşkları bana biraz acıma duygusu verdi. olgunluk dönemlerinde yaşaman gereken fakat devamı olmayacak, içinde bir bıçak izi misali ömür biyu taşıyacağın bir ilişki. Ama işin sonunda olay aslında çok basitti: Ömer kendine bir amaç arıyordu çünkü hayat şu ana kadar ona ele alınır bir şey vermemişti. Hoş, bu da onu istemiyordu zaten. Macide'nin sevgisi ona sanki hayatta tutunacak bir şeyin olduğunu göstermişti. Ama en sonunda insan öyle kolay kolay değişmiyor, Ömer sorumluluk almıyor. Kızımız içinse durum farklı, o Ömeri ateşli laflar için olduğu kadar ona acıdığı, bir anne gibi merhamet gösterdiği için sevmişti, ya da öyle sandı. Ama görüyoruz ki Macide aslında bir çocuk değil, bir dayanak istiyor. Onu koruyacak ve koşulsuz güvenebileceği biri. Ömeri belki sevdi ama onunla yaşayamazdı ve en sonunda da yaşayamadı. Bu aşkımsı şey de burada bitti. Kitapta ikisine de ne kadar acısam ve saçma bulsam da sonu ağlattı gerçekten. Belki ikisi de değişir ve bir vakit tekrar karşılaşırlar, yani umarım. 
İçimizdeki Şeytan 
Sabahattin Ali
İçimizdeki Şeytan Sabahattin Ali