Mustafa Gökduman
@lvlustafa
Dünya Genelindeki Ağ (World Wide Web) bir bilgi kaynağı olarak görülebilecek olsa da, önyargılarla dolu görüşlerin beslendiği teşhirler içinde insanların aynı görüşte kişileri aradığı ve diğerlerini kötülediği, kendi kendilerini gerçekleştiren birer kehanete dönüşmeleri çok kolaydır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Riskler, gördüğümüz veya geldiğini işittiğimiz, tam anlamıyla farkında olmadığımız türden tehlikelerdir. Soluduğumuz havadaki artan karbondioksiti, gezegenin ağır ama durmak bilmez ısınmasını, yiyeceğimiz etler için hayvanları şişmanlatmakta kullanılan ama bağışıklık sistemimizin bakteriyel enfeksiyonlarla baş etme kapasitesini zayıflatan kimyasal maddeleri doğrudan fark edemeyiz (göremez, işitemez, dokunamaz ve koklayamayız). Bunlar yeterince gerçek olgulardır ama zaman içinde oluşan eğilimler ve kalıplar, hadiseler üzerinden okunacak basit şeyler değillerdir. Dahası bunları öğrenirken, sınırlı bilgi ve deneyim birikimimize seslenmesi için yönümüzü çoğu kez "uzmanlara" çeviririz. Onlar eğilimleri ve kalıpları değerlendirirken, yorumlarını deneyimlerimizle sınayabilmemizin hiçbir yolu yoktur. Verilecek tepkilerden biri yerleşik yapımızı övüp, kendi zamanımız ve mekânımızla bağlantılı bir kavrayış inşa etmektir. İlişki kesilirken uzmanlık
sorgulanır, sahip olduğumuz kavrayışların tikel unsurları övülür ve alternatif açıklamalar inkâr edilir veya düşmanca bir tavırla değerlendirilir. Ulrich Beck'in belirttiği gibi risk "yorumlarla geçiştirilir" ve "mevcut olmayan" bir konuma indirgenir. Dolayısıyla eyleme geçme ihtiyacı olmaz. Bu türden tepkiler görülmedik şeyler değildir. Bizi koruduklarını söyleyen ama aslında bize zarar veren kişilerin sözcülüğünü yapan kişilerce beslenir.
Bilgi kaynağı olan şey aynı zamanda, peşin hükümlerimizi doğrulayan ve kolayca önyargı araçlarına dönüşebilecek bir şeydir.
Twitter hesabı olan herkes haber kaynağı olarak görülecekse gerçekleri ve yalanları nasıl ayırt edeceğiz? Görünüşe göre artık herkes birer uzmandır çünkü aramızdaki fiziksel yakınlıktan tutun, bilgisayarlar, dizüstü bilgisayarlar ve akıllı telefonlardan
gelenlerle geniş yelpazede bilgiye sahibizdir.
Bilgi artık fiziksel bedenlerden ayrı hareket etmektedir. Bu durumda iletişimin hızı artık insanların ve maddi nesnelerin koyduğu sınırlara tabi değildir. Tüm pratik amaçlarıyla iletişim artık anlıktır. Dolayısıyla mesafelerin önemi yoktur çünkü aynı anda yeryüzünün her köşesine ulaşılabilmektedir. Bilgiye erişim ve bilginin yayılması söz konusu olduğunda, "yakında" ve "uzakta olmak" artık eski önemini kaybetmiş durumdadır. İnternet grupları coğrafi mesafelerin, sohbet veya oyun esna-sında partnerlerin seçimine engel teşkil etmediğini düşünürler. Manhattan'da bir şeyler yaşandığında, Melbourne veya Kolkata'da yaşayan biriyle iletişime geçmek onlar için Bronx'lu biriyle konuşmaktan daha uzun zaman alamaz. Tahminlere göre her gün İnternete yüklenen dijital imajların sayısı iki milyara yak-laşmaktadır, Twitter'ın her ay 330 milyon aktif kullanıcısı vardır ve 2.5 milyardan fazla akıllı telefon kullanıcısı vardır. Bunların tümü bir yerlerde depolanmak zorundadır ve kullanımlarımızın mutlaka sonuçları olur. Dünya elektrik tüketiminin yüzde dördü, bu dev sunucuların çalıştırılmasına ve soğutulmasına harcanırken aynı oran 2030'da muhtemelen üç katına çıkacaktır.