Ferman sende, ama güzel yaşamak bizde:
Senden ayığız bu sarhoş halimizde.
Sen insan kanı içersin, biz üzüm kanı:
İnsaf be sultanım, kötülük hangimizde?
Bu həyat da dəyişməyən bir gerçək var.. Bir gün hər kəs itirdiyi şeylərin dəyərini mütləq anlayacaq.. O bəziləri olur axı həyatımızda, üzərinə çox düşdüklərimiz. Yemək yedinmi? Üşüyərsən qalın geyin, qətiyyən saçını qurutmamış çölə çıxma deyə sıx-sıx tənbeh etdiklərimiz, uşaq kimi qoruduqlarımız.. Bütün bunlardan sıxılıb bizi üzü üstə buraxıb gedənlər var. Bir gün mütləq peşman olacaqlar. Bir gün onlarda anlayacaqlar amma gec qalacaqlar…