Tekrar Dream Harbor kasabasından sıcacık bir hikayeyle, Archer ve Iris'in dünyasına eşlik ettim . Bu seriyi ne zaman okusam gerçekten kendimi bir kasaba sakini gibi hissediyorum; kasabanın dedikodularını ve aşk hikayelerini hep merakla bekliyorum.
Gelelim Iris ve Archer'a... İlişkileri başta enemies to lovers gibi başlasa da birbirlerine çok çabuk ısındılar. Iris, Archer'ın 5 yaşındaki kızı Olive'e bakıcılık yaparken aralarındaki çekim de büyüdü. İkisi de birbirinden hoşlanırken neden bu kadar korkup geri durdular anlamış değilim . Muhtemelen Iris'in geçmişte yaşadıkları ve kırgınlıkları buna sebep oldu. Archer ise baba olduğunu yeni öğrenmiş, bir yandan Olive'e nasıl iyi bir ebeveyn olacağını çözmeye çalışırken bir yandan da o eski meşhur pankek tarifinin peşinde...
Ama Iris'in hayatlarına girmesiyle birbirlerine o kadar güzel destek oldular ki! Sonu da çok tatlı bağlandı, aşklarının ikinci meyvesine de kavuştular hehe.
Serinin bir sonraki kitabı olan "The Gingerbread Bakery"i çok merak ediyorum. Sıra artık Annie ile Mac'in aşk hikayesinde! 🫚️
KESİN TEMASSIZLIK VAR / ONUR GÖKŞEN
Sevgili dostum Olga Söner'in keyifli bir bayram geçireyim diye gönderdiği Onur Gökşen'in "Kesin Temassızlık Var" adlı kitabını okudum.
Puan vermedi
Hayat, beklemediğmiz anlarda bize ya kucak açar; çiçek gibi nereden nasıl mutlu olduğunuzu bilemezsiniz ya da bir tekme ile bir çok kapınızı kapatır; hüzne uğrarsınız. Satrançta aynı böyledir. Her zaman stratejilere dayanır. Aynı siyah ve beyaz gibi... Ve bu savaş, en çokta kendinizle vermiş olduğunuz savaştır.
Dr. B., hücresinde oynayacak kimse olmadığı için kendi zihnini Ben-Siyah ve Ben-Beyaz olarak ikiye böler. Kendi kendine karşı oynadığı her maç, kendi beynini yiyip bitiren bir savaşa dönüşür. Zweig burada satranç oyununu bir entelektüel eğlence olarak değil, insanı deliliğin eşiğine getiren obsesif bir saplantı olarak tasvir eder.
"Dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar baskı kuramaz."
Nedamet Dergisi 4. Sayı: Aynalı MartinEdebiyat
Puan vermedi·70 syf.·
2026 47. kitabı
Tüm Dergi Sevenler Ekran Başına!
Öncelikle buram buram emek kokan bir sayı var masamızda, orası kesin. Yalnız şöyle sahaya tarafsız bir gözle baktığımda, skoru etkileyen birkaç taktiksel hata gözümden kaçmadı ki eminim şahane kadronun da dikkatinden kaçmamıştır. Aslında bunları yazmama gerek bile yok ama önümüzdeki sayıları da merakla ve heyecanla bekleyen biri olarak naçizane yorumlamak istedim.
Dergide öyle metinler var ki bayılarak okudum. Özellikle şiirler hayran olunası boyutta, hatta ‘Keşke şiire daha fazla yer verilseydi’ dediğim bile oldu. Boş bulunup bir sonraki sayfayı ‘belki bitmemiştir’ diye kontrol edecek kadar çok beğendim diyebilirim.
Tabii bu birkaç metni okurken de ‘Bitir artık hoca, bitir! Maç uzatmalara gitti!’ dediğim gerçeğini de değiştirmiyor. Ve benim gibi diğer okuyucuları da rahatsız ettiğine inandığım bir başka konu da dil bilgisi hataları oldu. Satır sonunda başını alıp giden kelimeleri editörün büyütecine bırakıyorum. Ama oturup o kadar emeği gözardı edip 8648 cümle kurmayacağım bununla ilgili. Zaten diğer sayılarda dikkat edileceğine de eminim.
Kapanış konuşmasını yapmadan önce Vefa Sayısı’na bir selam ederim. ‘Sen ne mükemmeldin be..’ deyip anmadan geçmek kesinlikle haksızlık olurdu!
Bir sonraki sayıda ve bolca şiirle görüşmek üzere, teşekkür ederim canım 
Nedamet Dergisi :)
“ Bilsen
Sana yazmamak için
Kaçıncı şiirimi yazdığımı ”
Yakuphan Ustaoğlu
Nedamet Dergisi :)
“ Bilsen
Sana yazmamak için
Kaçıncı şiirimi yazdığımı ”
Yakuphan Ustaoğlu
Yine karşınıza Dream Harbor serisi ile geldim… Bu seri bana, halamdan 18 yaşlarında iken aldığım; hayatın içinden konulu seri kitaplar gibi bir his veriyor. O yüzden bu seriden kopamıyorum…
Hemen