İç ses, diye söylendim
Çocukken şöyle dua ederdim Tanrı’ya:
Tanrım bana hiç erimeyen,
Kırmızı bir bonbon şekeri yolla.
Eski tül perdelerden gelinlik biçerdik
Kardeşimle kendimize durmadan,
Olmayan çayları,
Olmayan fincanlardan içerdik.
Olmayan kapıları açardık,
Olmayan ziller çaldığında.
Siyah papyonlu olurdu mutlaka
Resim defterimizdeki damat.
Yedi günde yarattığımız dünya
Mutlu olurduk pastel koksa.
Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı’ya:
Olanlar oldu tanrım
Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!
Didem Madak’ın modern Türk şiirinde çok özel ve sarsıcı bir yere sahip olan ilk şiir kitabı Grapon Kâğıtları, ev içlerinin, mutfakların, kırık kalplerin ve hüzünlü çocukluk anılarının sesini şiire taşıyor. Şair, hayal kırıklıklarını ve hayatın acımasız gerçeklerini rengarenk grapon kâğıtlarının ardına gizlerken; içten, ironik, anne özlemiyle kavrulan ve samimi üslubuyla okuyucunun ruhuna doğrudan dokunuyor. Kadınlığın, yalnızlığın ve hüzne karşı verilen neşeli bir direnişin muazzam bir dışavurumu olan bu eser, şiirseverler için zamansız bir başucu kitabıdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uzun zamandır şiir okumuyordum . 
Didem Madak dokundu benim üstünü örttüğüm pas lekeli duygularıma . Bazı cümlelerin altını iki kez çizmek istedim . Derin, edebi cümleler seviyor ruhum . İlaç gibi geldi.
“Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım ! “ favorim oldu . Dokunuyor cümleler .. okuyun
Şiir ruha iyi geliyor
Didem Madak dokundu benim üstünü örttüğüm pas lekeli duygularıma . Bazı cümlelerin altını iki kez çizmek istedim . Derin, edebi cümleler seviyor ruhum . İlaç gibi geldi.
“Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım ! “ favorim oldu . Dokunuyor cümleler .. okuyun
Şiir ruha iyi geliyor
Çok samimi ve içten bir anlatı. Okurken sanki bir tarihçinin değil de annesini özlemle anlatan bir evladın hatıralarını dinliyormuş gibi hissettim. Ortaylı, annesinin hayatını anlatırken aslında bir dönemin kültürünü, eğitim anlayışını ve aile yapısını da gözler önüne seriyor. Özellikle Şefika Hanım’ın güçlü, disiplinli ama aynı zamanda zarif karakteri çok etkileyiciydi.
Kitapta en sevdiğim şeylerden biri, anlatımın sıcak ve doğal olmasıydı. Büyük olaylardan çok küçük anılar, günlük hayatın detayları ve aile içindeki ilişkiler anlatılıyor. Bu da kitabı daha gerçek ve dokunaklı yapıyor. Bazen hüzünlendiren, bazen de gülümseten anılar var.
“Annem Şefika”, sadece bir anne portresi değil; aynı zamanda geçmişe, aileye ve hatıralara dair çok güzel bir saygı duruşu gibi. Sade ama etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okurken insan kendi annesini ve çocukluğunu da düşünmeden edemiyor.
Didem Madak, Türk şiirinin en içten, en yaralı ve en ev halini barındıran bu kült eserinde; hayata, ölüme, annesizliğe ve kadınlığa dair hüzünlü bir başkaldırıyı rengarenk boncuklar, simler ve mutfak kokularıyla örüyor. Erken yaşta kaybedilen bir annenin bıraktığı o devasa boşluğu, dünyanın tüm hoyratlığına karşı bir sığınak olarak inşa ettiği çocuksu ama bir o kadar da bilgece dizelerle doldurmaya çalışıyor.
Kendi içine doğru büyüyen ve dalları acıyla ağırlaşan bir "Ah'lar Ağacı" gibi, kalbinin kırıklarını ironi, mizah ve muazzam bir lirik dille birbirine yapıştırıyor. Didem Madak, modern dünyanın karmaşasına ve unutuşuna karşı; mutfak tezgahlarının arkasından, yalnız odalardan ve kadınların gizli saklı kalmış iç döküşlerinden yükselen, edebiyatımızın en samimi, en iç sızlatan ve en dokunaklı şiirsel manifestolarından birini sunuyor.
Seni neden daha önce okumadım Grapon Kâğıtları?
Şiir zevkime en çok hitap eden şiirler genelde Didem Madak imzalı oluyor. Bu şiirlerde asgari sanat tarifesi uygulanmıyor! (Gönderme: 
Pulbiber Mahallesi)
Kitap beni yaz akşamlarında ayağıma karpuz kabuğu yapışmışken yakaladı sanki. Bu kadar naif bir kitabı neden daha önce okumadım bilmiyorum ama Didem Madak'ın şiirsel becerisi gerçekten müthiş. Bazen dizelerin arasındaki uçurumlar bazense dizelerin iri taneli iki mısır koçanı gibi yan yana duruşu beni hayrete düşürüyor. Arada ne dediğini sindiremeden öbür satıra geçsem bile tükenmeden ve keyifle okudum.
Pulbiber Mahallesi)
Kitap beni yaz akşamlarında ayağıma karpuz kabuğu yapışmışken yakaladı sanki. Bu kadar naif bir kitabı neden daha önce okumadım bilmiyorum ama Didem Madak'ın şiirsel becerisi gerçekten müthiş. Bazen dizelerin arasındaki uçurumlar bazense dizelerin iri taneli iki mısır koçanı gibi yan yana duruşu beni hayrete düşürüyor. Arada ne dediğini sindiremeden öbür satıra geçsem bile tükenmeden ve keyifle okudum.