Sen bir defterde bana ayrılan kısmın en güzel sayfasısın, çünkü ben bana ayrılan sayfanın her zerresine seni yazdım.
Sayısız kez, defalarca adını döşedim satırlara ve sen bunu okumadan başka bir sayfaya geçtin.
Çok kitap okuduğunu biliyorum evet, ama o güzel gözlerin bir sefer denk düşseydi satırlara belki tükenmez kalem olurduk ikimiz seninle. Adımızı yan yana yazar ve seninle dünyanın en güzel kütüphanesinde yıllar geçse bile kapağı eskimeyen bir kitabın içinde olurduk.
Belki...'