Öykülerin başlangıçları iyi, sonları biraz havada kalmıştı. Beklediğim derecede rahatsız edici kısım yoktu (kitabın içinde içerik uyarısı bölümü var). Kitlesel Yok Oluş favorim oldu. Kurgularda bilim, günlük yaşam, madde kullanımı gibi temalar var. Genel olarak öyküler iyi ama sonlarında daha vurucu bir bağlama beklerdim. Yazardan okuduğum ilk kitap. "Değişik bir şeyler okumak istiyorum" diyenler için güzel bir seçenek.
#okudumbitti
Pardon ben ne okudum bitti
Heyecanı, enerjisi bitmeyen , temposu hiç düşmeyen şimdi ne olacak diye sorular sorduran bir kitapla hatta diziye uyarlanmış bir kitapla geldim.
“ Hayatından memnun musun? “ diye soruyor kitabın arka kapak fotoğrafında. Paralel evren, kuantum ve metafizik konularıyla harmanlanmış bir hayat sunuluyor. Sonrası mı? Hayal etmeye hazırsanız başlıyorum.
Eşinizin öldürülüşünü görüyorsunuz. Korkunç bir hastalık yüzünden tekrar öldüğünü. Sizi tanıyamadığı zaman olduğunu. Başka insanlarla evli olduğunu . Sizin farklı versiyonlarınızla evli olduğu zamanları. Psikotik bir nöbet geçirmeden buna ne kadar devam edebilirsiniz?
Bir yandan yaşamımızdaki yapmış olduğumuz seçimleri, yapmadıklarımızı, pişmanlıkları ve acabaları sorgulatırken diğer yandan da rutinde yaşadığımız hayatın aslında ne kadar kıymetli olduğunu tekrar hatırlatıyor.
Kitabı okurken en çok sorguladığım şey; “sevdiğin insan için ne kadar ileri gidebilirsin? “sorusu oldu.
Yazarın dili , anlatımı konusu o kadar etkileyiciydi ki, bitirdikten sonra yeni bir kitaba başlamak yerine dizisine başladım.
Kitap herkese hitap etmiyor. Özellikle Paralel evren, kuantum ve metafizik konularını seviyorsanız arşivinizde yer almasını dilerim, aşağıya kitaptan sevdiğim sözlerden bazılarını bırakıyorum.
Her şeyin değişeceğini, elinizden alınacağını kimse söylemiyor size. Yaklaşıken ikaz etmiyorlar, uçurumun kenarında durduğunuzu bilmiyorsunuz.
Olabilecek her şey olacaktır. Her şey.
Kollektif bilimçaltımız bu dünyalarla bağlantımızı ne ölçüde etkiliyor ?
İnsanlar neden kontrolcü annelerine benzeyen kadınlarla evlenir? Ya da eve hiç uğramayan babaları gibi erkeklerle? Eski hataları düzeltebilmek için. Çocukken canını yakan şeyleri yetişkin olunca düzeltebilmek için. Belki ilk bakışta
Reklam
Blake Crouch’un Karanlık Madde’sini bitirdiğimde, elimde sadece sürükleyici bir bilimkurgu değil, aynı zamanda insanın kendine sorabileceği en ağır sorulardan birini bırakan bir metin vardı: "Peki ya o kararı verseydim, hayatım nasıl olurdu?"
Hikaye, kuantum mekaniğinin o meşhur "çoklu dünyalar" teorisini merkeze alıyor. Başkarakterimiz Jason Dessen üzerinden, hayatın aslında bir dizi "yol ayrımı" olduğunu çok sert bir şekilde yüzümüze vuruyor. Crouch, teorik fizik ve aksiyonu öyle bir harmanlamış ki, kitap boyunca sadece bir karakterin peşinden koşmuyor, kendi gerçekliğinizi de sorgulamaya başlıyorsunuz.
Kitaba dair öne çıkanlar:
Tempo: İlk sayfadan itibaren temposunu hiç düşürmeyen, adeta bir "sayfa çevirtici". Bir noktadan sonra okumayı bırakmak imkansız hale geliyor.
Felsefi Derinlik: Sadece bir aksiyon romanı değil. "Yaptığımız seçimler mi bizi biz yapar, yoksa sadece potansiyellerimiz mi?" sorusunu çok kişisel bir boyuta indirgiyor. 10 yıllık bir evlilik, bir kariyer, bir baba olma sorumluluğu; bunların hangisi "gerçek"?
Karakter Gelişimi: Jason’ın, kaybettiğini sandığı hayatına geri dönme çabası, okuyucuyu duygusal olarak da içine çekiyor.
Son söz:
Eğer türler arası sınırları aşan, okurken hem nefesinizi kesecek hem de bittiğinde elinizde kahvenizle "Acaba şu an hangi versiyonumu yaşıyorum?" diye dalıp gitmenize neden olacak bir kitap arıyorsanız, Karanlık Madde kesinlikle doğru tercih. Kendi hayatındaki "yol ayrımlarını" düşünenler için kaçırılmayacak bir deneyim.
Karanlık madde
Sonsuz evren, tek bir aile ve kendisinden kaçmaya çalışan bir adam. Kim olduğunuzu kanıtlamak için kaç kendinizle savaşabilirsiniz..?
Jason Dessen, Chicago’da ailesiyle kendi halinde yaşayan bir fizik profesörüdür. Bir gece, maskeli bir yabancı tarafından kaçırılır.
Kendine geldiğinde, hayatındaki her şeyin altüst olduğunu görür. Bu yeni gerçeklikte, büyük aşkı Daniela ile hiç evlenmemiştir ve oğlu Charlie hiç doğmamıştır. Kendisi ise boyutlar arası geçiş sağlayan çok boyutlu bir Küp inşa etmeyi başarmış dahi bir bilim insanıdır.
Jason, eski evine dönmeye çalışır ama burası bildiği dünya değildir. Aslında onu kaçıran kişi, bu alternatif evrende kariyer yapıp aile özlemi çeken diğer kendisidir. Diğer Jason, kariyer yerine aile hayatını seçen Jason'ın hayatını çalmış, onu da kendi dünyasına sürgün etmiştir. Kahramanımız,laboratuvardaki psikolog Amanda'nın yardımıyla Küpün içine girmeyi başarır. Küp sonsuz sayıda paralel evrene açılan bir koridordur ve kişinin o anki zihinsel durumuna göre şekillenen dünyalara kapı açmaktadır.
İkili, doğru dünyayı bulmak için nükleer savaşların, salgınların veya buz çağının hüküm sürdüğü onlarca korkunç versiyondan geçer. Amanda başka bir evrende kalırken, Jason sonunda kendi öz evrenine ulaşmayı başarır.
Ancak burada büyük bir sürprizle karşılaşır. Küpü kullanıp kendi dünyasını arayan tek kişi kendisi değildir; sonsuz olasılıktan kopup gelen düzinelerce diğer Jason da aynı aileye dönmek için şehre sızmıştır.
Jason, hem kendisinin diğer acımasız versiyonlarını alt etmek hem de ailesini gerçek Jason olduğuna ikna etmek zorundadır.
️Bence bu kitap,okurken sürükleyici bir film izliyormuş hissi veren,temposu hiç düşmeyen harika bir bilimkurgu.Zaten bu sinematik gücü sayesinde başarılı bir diziye de uyarlanmış.Kitap bittiğinde bile insan
"ÜMİTSİZLİKTEN KURTULUŞ YOLLARI"
"Manevi hastalıklar içinde ilki ve en büyüğü yeistir. Kişinin fıtratı yaralandığında ilk ümitsizlik doğduğu gibi, herhangi bir konuda yaralanmış fıtratını tedaviye kalkışan kişilerin karşısına da ilk çıkan hastalık yine ümitsizliktir. Şeytanın âciz insanı en çok vurduğu nokta orası olduğu gibi insana ilk saldırdığı cihet de orasıdır. Üstad Bediüzzaman yeisi hem yapısı, hem yayılışı, hem öldürücülüğü noktasından, hem de manevi müşahedesine dayanarak "Seretan" (kanser) hastalığına benzetir."
İnsan, madde ve manadan, ruh ve bedenden müteşekkil hassas bir varlıktır. Onu anlamaya çalışan her yaklaşım, bu ikili yapıyı ve aralarındaki derin etkileşimi gözetmek zorundadır. Aksi takdirde insana dair söylenen her söz eksik, her iddia temelsiz kalır. İşte bu bütünlük içinde insan hayatının en temel dinamiklerinden biri de ümitsizlik meselesidir.
Ümitsizlik, ruh ve beden bağlantısına vurulan ilk ve en derin darbedir. Öyle bir darbedir ki, bazen en uzman gözler dahi onun teşhisinde âciz düşer. Öyle öldürücüdür ki, kişinin hem fiziksel hem de manevi hayatını sessiz sedasız katleder. Ümitsizliği bir karadeliğe benzetebiliriz: Tıpkı evrendeki karadelikler gibi etrafındaki her şeyi –umudu, enerjiyi, yaşama sevincini– yutar ve kişiyi kendi içine çökertir. Sonunda insan, kendi varlığını kendine bir zindan olarak hissetmeye başlar.
Peki ümitsizlik nereden doğar? İnsanın ruhuyla bedeni arasındaki sağlıklı etkileşim bozulduğunda.
Modern dünyanın insanı çoğu zaman beden üzerinden tanımladığı bir çağda yaşıyoruz. Oysa insan yalnızca etten ve kemikten ibaret değil. Aynı şekilde sadece ruhtan oluşan bir varlık da değil. İnsan; beden ve ruhun birbirini tamamladığı, birbirinden ayrı düşünülemeyecek hassas bir bütündür.
Yazar, yalnızca psikolojik bir meseleyi
Kitabı okurken elimden bırakmakta gerçekten zorlandım Uzun zamandır beni bu kadar heyecanlandıran, sürekli “bir bölüm daha” dedirten bir bilimkurgu okumamıştım. Her sayfada yeni bir soru ortaya çıkıyor ve gerilim hiç düşmüyor.
Hikâyenin merkezinde Jason Dessen var.
Bir akşam sıradan hayatından koparılıp kendisini bambaşka bir gerçekliğin içinde buluyor. Ve tam bu noktadan sonra kitap beni tamamen ele geçirdi Çünkü Jason sadece evine dönmeye çalışmıyor; aynı zamanda “Ben kimim?” sorusunun cevabını da arıyor. Kendinizden bir iki değil de daha fazla olsa hepsi farklı bir dünya da ne hissederdiniz.?
Kitabı okurken kendime sürekli şu soruyu sordum:
“Ya hayatımda farklı bir seçim yapsaydım?”
“Ya başka bir şehirde yaşasaydım?”
“Ya bambaşka biri olsaydım?”
Neler olurdu, nasıl olurdu..?
Jason ve Daniela arasındaki bağ da hikâyenin duygusal tarafını oluşturuyor bence.
Tüm o bilimsel teorilerin, paralel evrenlerin ve aksiyonun ortasında aslında çok insani bir hikâye var: Sevdiğin insan için ne kadar ileri gidebilirsin?
En sevdiğim şeylerden biri de tempo oldu. Kitap bir an bile durmuyor. Bir yandan bilimkurgu, bir yandan gerilim, bir yandan da varoluşsal sorular... Blake Crouch bunların hepsini çok akıcı bir şekilde bir araya getirmiş. Bazı bölümlerde gerçekten nefesimi tuttuğumu fark ettim
Ve o alternatif Jason’lar...
Kitap ilerledikçe olayların aldığı hâl beni hem şaşırttı hem de ürküttü. Çünkü insan kendi hayatına dışarıdan bakmaya başlıyor. Bir seçimle değişebilecek onlarca, yüzlerce ihtimal düşüncesi uzun süre aklımdan çıkmadı.
Kitabı okurken aklıma sürekli Gece Yarısı Kütüphanesi geldi. İki kitap farklı türlerde olsa da ikisinin de insanı alternatif hayatlar üzerine düşündüren bir tarafı var
Kısacası: “Karanlık Madde” benim için sadece heyecanlı bir
Reklam
Reklam