Bir Emevi mirası: Sorumluluğu Allah'a atmakAlıntı
Kur'an'da anlatılan "kader" kozmoloji için konan ölçüleri-yasaları ifade eder. 1
Bu bağlamda insanın kaderi de "özgür iradesi ile yaptığı seçimler" ekseninde ölçülendirilir. 2
Bu sebepledir ki seçimlerimizin sonuçlarının getirdiği sorumlulukları vardır.
İşte bu sorumluluklardan kaçınmak isteyenler kendi tercihlerinin, kararlarının yol açtığı sorunlarla yüzleşmekten kaçmanın yolu olarak tüm bunların kendileri dışındaki faktörleri sonucu olduğunu bunun önceden belirlenmiş bir plan/kader olduğunu iddia ederler.
Özellikle de sorumluluk toplumsal ise yani siyasi liderler kendi sorumluluklarındaki eylemleri meşrulaştırmak, bu icraatları sorgulatmamak için "Biz yapmıyoruz; bunları bize Allah yaptırıyor" derler.
Bu tarihin en eski siyasi manipülasyonudur: Allah'ı kendine kalkan edinip, sorumluyken kendilerini sorgulanamaz kılmak…
Yöneticilerin kaderi kullanıp Allah'ı istismar etme taktiklerinin Müslümanların tarihindeki ilk izdüşümünü Muaviye'de rastlıyoruz.
Peygamberimizin arkadaşlarından Hucr b. Adiy'i Hz. Ali taraftarı olduğu için öldüren Muaviye, tepkiler karşısında zor durumdaydı. "Biz yapmadık, Allah yaptırdı bize" diyerek kendisini sorgulanamaz kılmaya çalışmıştı.
Emevilerle birlikte "Zillullahi fi'l-Arz" (Allah'ın yeryüzündeki gölgesi) ve "Sultânullahi fi Arzihî" (Allah'ın yeryüzündeki gücü) gibi sıfatlarla kutsallık kazandırılıyor, sultanların her icraatı, Allah adına sayılıyor dolayısıyla eleştirilemiyordu. Çünkü bu yapan, Allah adına(!) iş yapan birisiydi.
Muaviye'den sonra yerine sultan olarak varis bıraktığı Yezid döneminde Kerbela, Harre gibi travmatik katliamlarına, kadınlara tecavüzlere, yağma ve yolsuzluklara vb. büyük yıkımlarına gerekçe olarak bunların Allah'ın önceden belirlediği planı/kaderi olduğunu camilerden vaaz ettirmişti.
Bir başka Emevi
لَٓا اِكْرَاهَ فِي الدّ۪ينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّۚ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ لَا انْفِصَامَ لَهَاۜ وَاللّٰهُ سَم۪يعٌ عَل۪يمٌ
Dinde zorlama yoktur. Rüşd/Hak, batıldan (kesin bir biçimde) ayrılmıştır. Her kim (reddetmek, tekfir etmek, teberrî etmek suretiyle) tağutu inkâr eder ve Allah’a iman ederse kopması olmayan sapasağlam kulp (olan Kelime-i Tevhid’e) tutunmuş (ve İslam dinine girmiş) olur. Allah, (işiten ve dualara icabet eden) Semî’ ve (her şeyi bilen) Alîm’dir.
(2/Bakara, 256)
──────────────
📝 Dipnot: İslam’ın kopmaz kulpu Kelime-i Tevhid’dir. Kişinin Kelime-i Tevhid’in ehlinden olması ve söylediği Lailaheillallah’ın kendisine fayda sağlaması için iki şart zikredilmiştir: Tağutu inkâr ve Allah’a (cc) iman.
Tağut, Kur’âni bir kavram olup Kur’ân’da sekiz farklı ayette geçmektedir. İslam’ın en önemli kavramlarından olan tağutu reddetmek, tüm peygamberlerin ortak gündemidir. (bk. 16/Nahl, 36)
*Kur’ân’a Göre Tağut:*
- Kur’ân’ın ölçüleri dışında ölçüler koyarak insanları vahyin aydınlığından küfrün karanlıklarına götüren geleneksel, dinî ya da siyasi bilgi kaynağıdır. (2/Bakara, 257)
- Putlaştırılan, uğruna yaşanıp ölünen, dostluk ve düşmanlığın kendisine göre belirlendiği, meşruiyetini Allah’tan almayan değerler ve takip edilen yollardır. (4/Nisâ, 76)
- Allah’ın yasalarına muhalif kanunlar yapan ve insanları buna davet eden şahıslar, kurumlar ve bunların koyduğu yasalardır. (4/Nisâ, 60)
- Allah’ın dışında ibadet edilen; Allah gibi sevilen, korkulan, gönülden itaat edilen canlı cansız varlıklardır. (39/Zümer, 17)
Tağutları reddetmeyen her insan, Allah’a iman ettiğini iddia etse de tağuta iman etmiş, ona kul olmuş ve Allah’ı inkâr etmiştir. (bk. 4/Nisâ, 51; 5/Mâide,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
MÜNAFIKLARIN ÖZELLİKLERİ
1.Korkaktırlar | Tevbe 56
2.Cihad'dan kaçarlar | Tevbe 81
3. Mü'minlere iftira atarlar | Nur-11,13
4. Kafirleri dost edinirler | Nisa 138,139
5. Kalplerinde hastalık vardır | Bakara 10
6. Kuran'ı bilerek yanlış yorumlarlar | Ali İmran 7
7. Kafirler hesabına casusluk yaparlar | Maide 41
8. Peygamber'in hükmüne razı olmazlar | Nisa 65
9. Amelde gösteriş yaparlar | Nisa 142 - Tevbe 54
10.Şeriat'a değil tağuta muhakeme olmak isterler
| Nisa 60
Veliyy | el-Veliyy İsminin Anlamı
Veli isminin lügat anlamı:
Veliye veya velayet kökünden türemiş olan el-Veliyy ismi geniş ve kapsamlı bir isimdir:
1-Yakını olmak, yanında olmak.
2-İzlemek, takip etmek, kontrol etmek
3-Birinin işini üzerine almak, üstlenmek
4-Birinin işini ıslah etmek, düzene koymak
5-Birinin işini programlamak
6-Maddi ve manevi her türlü yardımda bulunmak
7-Karşısındakine güzel vasıflarıyla övgüde bulunmak
8-Nimet vermek, ihsan etmek
9-Birinin işini takip etmek
10-Araplar ilkbaharda yağan ilk yağmurun ardından gelen ikinci yağmura, ihsan ve lütfun devamı olduğu için “Veli” derler. Kur’an’da veli kelimesi Allah’ın dışında, yetimlerin, kimsesizlerin işlerini ve bakımlarını üstlenenlere de verilir.
EL-VELİYY: Bütün mahlukatına dost olan, son derece şefkatli ve iyilik eden; Müminlerin yar ve yardımcısı olan demektir.
Veli isminin ıstılah anlamı:
Veli; iman eden kullarına yakın olan ve onlarla dost olandır.
iletinizde yazılanın nerede, hangi kitapta yazdığına referans verecek bir kaynağınız var mı? varsa paylaşır mısınız? yoksa iletinizi internetten görüp içeriği hakkında bilginiz olmadan mı paylaştınız?
örneğin; x.com/KomutanBergusi/...
ikinci olarak;
iletinizde yazan cümlenin doğru olduğunu kabul etsek dahi bunda yanlış olan nedir?
inananlarınca son hak dini kabul edilen islamiyetin kutsal kitabı olan kuranda da yahudilerin kutsal kitabı olan tevrattan alıntı vardır..
örneğin;
tevrat tekvin (yaradılış) 2-16 - 've rab allah, adama emredip dedi: bahçenin her ağacından istediğin gibi ye; -tevrat tekvin (yaradılış) 2-17- 'fakat iyilik ve kötülüğü bilme ağacından yemeyeceksin; çünkü ondan yediğin günde mutlaka ölürsün.'
( bible.com/tr/bible/2028/G... )
kuranı kerim, bakara suresi-35 - 'ey adem! sen ve eşin cennette oturun, orada istediğiniz yerden rahatça yiyip için ve şu ağaca yaklaşmayın; yoksa zalimlerden olursunuz.' dedik.
( kuran.diyanet.gov.tr/tefsir/Bakara-s... )
konuyu israiliyata getirip merkezden uzaklaşacak şeyler yazmak istemem ancak şunu diyeyim;
kendilerinin dost edinilmesi yasaklanan kavim (maide 51) olan yahudilerin kutsal kitabından içerisinde bölümler bulunan kuranı kerimde bu bölümlerin yer almasının nedeni olarak kuranı kerimin tevratın değiştirilmemiş iyi, güzel bölümlerini aldığını savunanların görüşüne benzer olarak Mustafa Kemal Atatürk'ün de -eğer bu iddia doğruysa- yahudi atasözünü iyi, güzel olduğu için söylediğini düşünmemizde bir sakınca var mıdır? bence yoktur..
(bu dediğim üzerinden din, kutsal kitap ile Mustafa Kemal Atatürk'ü ve onun sözünü bir tuttuğumu düşünenlere/düşünecek olanlara da kıt akıllarıyla mutluluklar dilerim..)
son olarak;
KÂFİRİ SEVMEYİ VE DOST EDİNMEYİ YASAKLAYAN AYETLEREdebiyat
(Nüzul Sebebi ve Sırasına Göre)
1. Kâfiri Sevmeyi Yasaklayan Ayetler
“Kim bir kavmi severse, Allah Teâlâ onu onların arasında haşreder.” (Heysemî, X, 281)
Allah (ﷻ) Şöyle Buyurdu:
✔ Ey (Hatıb) İman edenler! Benim de (dinde) düşmanım, sizin de (savaşta) düşmanınız olan (müşrikleri, yardım ve nusret ile) kendilerine sevgi göstererek dost edinmeyin. Siz sevgi sebebiyle onlara sır veriyorsunuz. Hâlbuki onlar size gelen hakkı inkâr ettiler. Rabbiniz olan Allah’a inandınız diye Resûlü ve sizi yurdunuzdan çıkardılar. Eğer rızamı kazanmak üzere benim yolumda savaşmak için çıktıysanız böyle yapmayın. Onlara gizlice sevgi besliyorsunuz. Oysa ben sizin (mektup ve tastikinizle) gizlediğinizi de, (özür ve tevhidinizle) açığa vurduğunuzu da bilirim. Sizden kim bunu yaparsa, mutlaka doğru yoldan (hidayetten) sapmıştır.
Sebeb-i Nüzul: Ayetler, Hâtıb İbni Ebi Beltea hakkında nazil oldu. Hâtıb, Hz. Peygamber (sav)'in Mekkeye savaşa çıkacağını öğrenince onlara “Hz Peygamber size geliyor, tedbirinizi alın” diye mektup yazdı. Mektubu Muttalib oğullarının kölesi Sare ile gönderdi. Bunun üzerine Hz. Cebrail inip durumu Hz. Peygambere bildirdi. Hz. Peygamber; Ali, Ammar, Talha, Zübeyir ve Ebu Mirsedi (ra) mektubu almak üzere görevlendirdi ve şöyle dedi: “Yola çıkın, Hâh ravzasına varınca orada bir kadın bulacaksınız. Onda, Hâtıbın Mekkelilere yazdığı bir mektup var. Mektubu kadından alın, kendisini ise yoluna bırakın. Şayet direnirse boynunu vurun!” Kafile yola çıktı. Belirtilen yerde kadını buldular. Ama kadın mektubu inkâr etti, bunun üzerine dönmeye niyetlendiler. Hz. Ali kılıcı gösterince, saçlarının arasından mektubu çıkardı. Daha sonra Hz. Peygamber Hâtıbı huzuruna çağırdı, niye böyle yaptığını sordu. Hâtıb dedi: “Ya Rasûlullah, İslâma girdikten sonra küfre dönmüş değilim, Sana