Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Dünyanın bu kadar acıyla dolu olması nasıl mümkün olabiliyordu? Sevdikleri ellerinden alınacaksa insanlara neden sevebilme yetisi verilmişti? Nasıl oluyordu da çocukları anne babalarından koparıp ailelerin kalplerini ve ruhlarını sonsuza dek paramparça etmek planlanabiliyordu?