Makbule

Geçmişe özlem duymak, asla dolmayacak boşlukların, kovuklarını belli etmek ister gibi zonklamasına neden olsa da, bir yanıyla bana hep iyi gelirdi. Vaktiyle var olmuş bir yokun nazikçe kendini anımsatmasıydı neticede bu sızı. Özlenmeye hak kazanacak denli mutlu bir lütuftan geriye kalana, sızı bile olsa, teselli diye bakardım
Reklam
Babalar bunu hep yapar. Bir gün ansızın ölürler ve siz elinizdeki hatıralarla idare etmek zorunda kalırsınız.
Sayfa 19·Kitabı okuyor
beni dibe çeken zihnimin ağırlığıydı.
Sayfa 207·Kitabı okuyor
Her şeyi bilmektense, kendim olmaya çalıştım...
Acaba onu sahiden hiç düşünen yok muydu ve o hiç kimseyi düşünmemekte,kendini yalnız hissetmekte bu kadar haklı mıydı ?