Hırsın Yenilgisi.İnceleme
Hırsın insanı nasıl bir çöküşe sürüklediğini anlatan Macbeth, tıpkı Hamlet gibi beni kendine hayran bırakan muazzam bir tiyatro eseridir.
William Shakespeare benim için öyle bir yazar ki onu bir kez okuduğunuzda diğer tüm eserlerini de büyük bir arzuyla okumak istiyorsunuz bu yüzden bir sonraki durağım kesinlikle Othello olacak.
Hamlet incelemesinde de ( #301244067 ) dediğim gibi yine ve yeniden söylüyorum arkadaşlar
"Shakespeare okumayan ne anlar şiirden." :)
Çünkü Shakespeare, benim gözümde şiirin babasıdır net...
Sizi içine çeken o büyüleyici kelimeler, kusursuz olay örgüsü ve satırlara sinen ilahi adalet kavramı, bizi hayatın tam kalbinden buraya bağlıyor.
Macbeth hırsın hiçbir alemde iyilik ve hikmet getirmeyeceğini, suyun er ya da geç akıp yolunu bulacağını ve dünyanın terazisinin ilahi adaleti her zaman doğru tartacağını ince ince işlenmiş bir nakış gibi anlatan muazzam ötesi eserdir.
Son olarak İş Bankası Kültür Yayınlarına, çevirmen rahmetli 
Sabahattin Eyüboğlu na ve Cevza Sevgen'e sonsuz teşekkürlerimi iletmek istiyorum. Bir kitabı okurken aklımızda hiçbir soru işaretleri kalmaması için bir çok açıklama yaparak o tiyatro sahnesini resimlerle okurun zihnine yerleştirdi ve okur Macbath'i okurken kafasında ki o bazı yerleşmeyen yerleri kökünden çözdü.
---------------SPOILER-----------
Evet, Macbeth’e gelecek olursak olay örgüsü genellikle Macbeth ve karısı Lady Macbeth üzerinden anlatılıyor bu da bizi, hırsın ve güç tutkusunun karanlık tarafına daha yakın hissettiriyor.
Macbeth ve Banquo, bir gün üç cadıyla karşılaşırlar. Cadılar Macbeth’e bir gün İskoçya Kralı olacağını söylerken, Banquo’ya ise soyundan gelenlerin kral olacağını söyler. Macbeth bu kehanetlere inanır ve karısı Lady Macbeth’in de kışkırtmasıyla İskoçya Kralı Duncan’ı
William Shakespeare benim için öyle bir yazar ki onu bir kez okuduğunuzda diğer tüm eserlerini de büyük bir arzuyla okumak istiyorsunuz bu yüzden bir sonraki durağım kesinlikle Othello olacak.
Hamlet incelemesinde de ( #301244067 ) dediğim gibi yine ve yeniden söylüyorum arkadaşlar
"Shakespeare okumayan ne anlar şiirden." :)
Çünkü Shakespeare, benim gözümde şiirin babasıdır net...
Sizi içine çeken o büyüleyici kelimeler, kusursuz olay örgüsü ve satırlara sinen ilahi adalet kavramı, bizi hayatın tam kalbinden buraya bağlıyor.
Macbeth hırsın hiçbir alemde iyilik ve hikmet getirmeyeceğini, suyun er ya da geç akıp yolunu bulacağını ve dünyanın terazisinin ilahi adaleti her zaman doğru tartacağını ince ince işlenmiş bir nakış gibi anlatan muazzam ötesi eserdir.
Son olarak İş Bankası Kültür Yayınlarına, çevirmen rahmetli Sabahattin Eyüboğlu na ve Cevza Sevgen'e sonsuz teşekkürlerimi iletmek istiyorum. Bir kitabı okurken aklımızda hiçbir soru işaretleri kalmaması için bir çok açıklama yaparak o tiyatro sahnesini resimlerle okurun zihnine yerleştirdi ve okur Macbath'i okurken kafasında ki o bazı yerleşmeyen yerleri kökünden çözdü.
---------------SPOILER-----------
Evet, Macbeth’e gelecek olursak olay örgüsü genellikle Macbeth ve karısı Lady Macbeth üzerinden anlatılıyor bu da bizi, hırsın ve güç tutkusunun karanlık tarafına daha yakın hissettiriyor.
Macbeth ve Banquo, bir gün üç cadıyla karşılaşırlar. Cadılar Macbeth’e bir gün İskoçya Kralı olacağını söylerken, Banquo’ya ise soyundan gelenlerin kral olacağını söyler. Macbeth bu kehanetlere inanır ve karısı Lady Macbeth’in de kışkırtmasıyla İskoçya Kralı Duncan’ı
Bu kitaba ilk başladığımda açıkçası kapak tasarımına bakıp bana tam bir kasaba atmosferi verecek, bir kitap gibi hissettirmişti. Ama sayfalar ilerledikçe aslında çok daha farklı bir şey okuduğumu fark ettim. Çünkü bu kitap bana bir karakterin kendini yeniden bulma sürecini hissettirdi.
• Baş karakterimiz Jo, uzun süreli ilişkisini bitirmiş ve hayatının yönünü kaybetmiş bir kadın. James ile yollarını ayırmış olsa da onu tamamen geride bırakamamış. Özellikle James’in hayatına başka birinin girmesi, Jo’nun ise kendini yalnız ve sıkışmış hissetmesi onun iç dünyasını daha da karmaşık hale getiriyor. Tam bu noktada dayısının işlettiği kırtasiye dükkanına gelmesiyle birlikte hayatında birçok şey değişmeye başlıyor.
• Jo’nun bu kırtasiye aracılığı ile tanıştığı insanlar kitabı daha özel hale getirdi. Özellikle Ruth ve Malcolm karakterlerini çok sevdim. Ruth’un “kaçak rahibe” olarak anılması ve geçmişindeki gizem beni meraklandırırken, Malcolm’un konuşma tarzı ve Jo ile kurduğu bağ gerçekten çok samimiydi. Bir de Viking Eric vardı ki, Jo ile arasındaki dinamik hoş detaylardan biriydi.
• Ama sanırım bu kitapta beni en çok etkileyen şey arkadaşlık ilişkileriydi. Ruth, Malcolm ve Jo arasındaki bağ bana gerçekten iyi geldi. Birbirlerinin hayatına dokunmaları çok özeldi. Özellikle Jo’nun geçmişinden, kırgınlıklarından ve James’le olan ilişkisinin etkisinden yavaş yavaş sıyrılmaya başlamasını okumak güzeldi. Bir yandan Lucy ile bozulan arkadaşlığını toparlaması da karakter gelişimini daha anlamlı hale getirmişti.
• Fakat dürüst olmam ben daha çok olay örgüsü yoğun, sürekli bir şeylerin olduğu kitapları sevdiğim için bazı yerlerde sıkıldım. Bu yüzden büyük olaylar ve yüksek tempo bekleyen biriyseniz beklentinizi ona göre ayarlamanız gerekebilir.
• Ama size kendinizden bir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İncelemeDuygu ve Düşünce
Bazı kitaplar var, ne okuduğunuzu tam olarak anlatmak zor ama hissettirdiği şey uzun süre sizinle kalıyor… Malcolm da benim için tam olarak böyle bir romandı. Küçük yaşta bir otelde tek başına bırakılan Malcolm’un, tuhaf ve bir o kadar da rahatsız edici yetişkinlerin arasında kimliğini ve yerini arama hikâyesini okuyoruz. Karşılaştığı her karakter biraz absürt, biraz karanlık ve çoğu zaman güvenilmez.
Purdy’nin anlatımı yer yer masalsı ama alt metni oldukça sert; özellikle büyüme, masumiyet ve yetişkin dünyasının ikiyüzlülüğü üzerine düşündüren bir hikâye sunuyor. Okurken “gerçek mi, sembolik mi?” diye sık sık sorguladım ve bu belirsizlik romanın en çarpıcı taraflarından biri oldu.
Herkese hitap etmeyebilir ama farklı anlatım tarzlarını sevenler için kesinlikle ilginç bir okuma deneyimi. Bende bıraktığı his: tuhaf, huzursuz ama bir o kadar da düşündürücü…
Malcolmun şu yaptığı çok hoşuma gitti bir sokak serserisi iken hapiste bile inançlanmaya çalışması ve sonra doğruyu seçerek bu yolda “ŞEHİT” olarak müslümanların ırkçılığa uğrayanların kahramanı olması
James Purdy’nin Grotesk ve Komik Alegorisi
James Purdy’nin 1959’da yayımlanan Malcolm adlı romanı, masumiyetin yozlaşması üzerine absürt ve komik bir pikaesk yolculuk sunar. On beş yaşındaki yetim Malcolm, kayıp babasını ararken, tuhaf karakterlerle dolu bir dünyaya sürüklenir: bir astrolog, bir cüce ressam, bir milyarder ve bir caz kraliçesi. Purdy’nin sembolik ve gotik üslubu, Amerikan toplumunun açgözlülüğünü, nevrotikliğini ve gerçek dışılığını hicveder. Malcolm’un saf ve “boş bir sayfa” gibi kişiliği, çevresindeki absürt figürlerle kontrast oluşturur. Roman, Alice Harikalar Diyarında ve Pilgrim’s Progress’ten izler taşırken, okuru hem güldürür hem de rahatsız eder. Dorothy Parker’ın “en müthiş komik kitap” olarak nitelediği eser, kimi okurlar için anlaşılmaz bulunabilir. Yine de, Purdy’nin eşsiz vizyonu ve derin toplumsal eleştirisi, Malcolm’u Amerikan edebiyatında unutulmaz bir yere taşır.
Aklım da ve notlarla her şey1000Kitap
Benim bir geleneğim var: Eğer bir seride potansiyel görmüşsem, mutlaka ilk ve son kitabına detaylı bir inceleme yazarım. Cassandra Clare’in Karanlık Sanatlar serisi de bu gelenekten nasibini alıyor.
-Çok fazla spoiler vermek istemeden yazdım. Hatalarım olabilir şimdiden özür.-
Cassandra Clare'in yeri bende çok çok ayrıdır. Hem yazım tarzı, hem de karakterlerin 'odun' gibi yazılmaması ve evrenlerinin mantık hatası olmadan çok güzel bir şekilde inşa edilmesi beni etkileyen unsurlar. İlk olarak Kılıç Kapan kitabını okumuş, ardından da her zaman duyduğum Ölümcül Oyuncaklar serisine başlamıştım. Yanılmıyorsam, ilk kitabına da bir inceleme yazmıştım. İlk kitaptan bu yana yazarın dili gerçekten çok gelişti. Ayrıca, bence bu iki dakikalık çatışma sahnelerini de çok güzel yazıyor. Karanlık Sanatlar serisinin ilk kitabı Geceyarısı Leydisinde ise, yazarın dilinin değişmeye başladığı rahatça gözlemlenebiliyordu.
İlk önce konuyu anlatıyım.-Spoilersız-
Geceyarısı Leydisi’nde hikâye Los Angeles Enstitüsü’nde başlıyor. Emma Carstairs büyümüş, çocukken kaybettiği anne ve babasının ölümünün ardındaki gerçeği bulmaya kafayı takmış. Resmî olarak ailelerinin ölümü Sebastian’ın yaptığı savaşla ilişkilendirilmiş olsa da, Emma bu işte başka bir şey olduğuna inanıyor. Onun yanında her zamanki gibi parabatai’si Julian Blackthorn var. Julian artık kardeşlerinin hem abisi hem annesi hem babası gibi; Livvy, Ty, Dru ve Tavvy’nin bütün sorumluluğu omuzlarında. Bu yük onu çok olgunlaştırmış ama aynı zamanda içten içe yalnızlaştırmış. Emma ile Julian’ın ilişkisi zaten çok yakın, ama aralarında parabatai kuralını tehlikeye sokacak türden duygular yeşermeye başlıyor.
Los Angeles’ta bir dizi cinayet işleniyor. Cesetlerde tuhaf, büyüyle bağlantılı işaretler var ve bunlar Emma’nın ailesinin ölümlerini