SelammmDüşünce
Seriyi o kadar özlemişim ki Clary bile batmadı gözüme. Malec için başladığım bu yolda onları 3 kitapta daha çok görmek istiyorum. Okuma isteğim yeniden canlandı. Sayfa sayısı birazcık az olsaydı kitapların çok daha iyi olurdu. Ne zaman bu seriyi okusam Simon bebeğim için her zaman üzülüyorum.
Cassandra ablamız ne yazsa okurum dediyim bir yazar olduğu için seriye devammmmm
Selamlar. An itibariyle Ölümcül Oyuncaklar serisini bitirmiş bulunmaktayım. Seri bittiği için biraz gözü yaşlı olsam da diğer taraftan bu uzun seriyi sonunda tamamladığım için mutluyum.
Kitap genel olarak keyifliydi bana göre. Bir sonraki seri olan Karanlık Sanatlar için girizgah çok güzel işlenmişti. Yeni karakterlerin tanıtımı kitaba çok güzel yedirilmişti. Kitapta ara ara Tessa'dan bahsedilmesi bence çok hoştu. Hatta kitabın sonunda Clary'nin Tessa'yla tanışması ve Tessa'nın Clary'ye Charlotte'ın Kodeks'ini vermesi çok hoş detaylardı.
Kitapta gerekli görmediğim bölümler vardı. Yani kitap zaten çok uzun ve gereksiz uzatıldığını düşündüğüm yerler vardı. Spektron olayı anlamsızdı bence. Mantık hatası olarak gördüğüm bir diğer kısım ise ekibimizin Edom'da beş karanlık avcıyı gayet kolay bir şekilde yenmeleriydi. Hani manastırda altmış gölge avcısı kırk kişilik karanlık avcı ve perilerden oluşan düşmanı yenememişti. Hani çok güçlülerdi. Nasıl oldu da bizim genç gölge avcılarımız beş kişiyi bu kadar kolay yenebildi ? Yani evet senaryo güzel ama biraz kendi içinde çelişiyordu.
Gölge avcılarının ne kadar bencil ve yozlaşmış bir topluluk olduğunu kitabın sonunda görüyorsunuz. Helen'i sürgün edip, Mark'ı kaderine terk ettiklerini okuduğumda Valentine haklıymış dedim. Yöntemleri yanlıştı belki ama konseyin yozlaştığı gerçeğinde haklıymış.
Jace ve Clary sonunda kavuştu, ben de bir oh çektim. Magnus, Alec'i affetti ve midemde kelebekler uçuştu. Malec çifti serideki favori çiftim olabilir. Magnus'un hayatındaki önemli olayları yazdığı defteri Alec'e vermesi bence çok güzelmdüşünülmüş bir jestti. Magnus'un Alec'le ilişkisini düzeltmek için çabalamasını okumak beni çok mutlu etti gerçekten.
Simon'ın yine başına gelemeyen kalmadı. O kadar şey yaşadı ve en sonunda bütün
Reklam
Öncelikle bu şimdiye kadar Cassandra Clare'in kitapları arasında favorim oldu. Beklediğim çoğu sahne sonunda gerçekleşti ve keyifle okuyabildim. Üç kitabını okuduktan sonra, özellikle bunu okurken, Clare'in kalemini ne kadar sevdiğimi fark ettim. Bu tarzda yazan yazarları seviyorum. Kitabı okurken sürekli Ruelle'in Game of Survival şarkısını dinledim ve savaş/dövüş sahneleriyle uyumu çok iyiydi. Puanım 4/5.
Kitaptan bağımsız yayınevi hakkında da bir şey eklemek istiyorum, son zamanlardaki Dex fiyaskoları ve bazen karşıma çıkan Martı yazım/noktalama hatalarından sonra Artemis hızır gibi yetişti. Belki gözden kaçırdığım yerler vardır ama çevirisi, editörlüğünden çok memnun kaldım kitabın.
Ben bu kitapla dizide kullanılan kısmın sona erdiğini ve dizinin finalde kitapla yollarını ayırdığını sanıyordum ancak dizide çoğu şey atlanmış olsa da dizide olan olaylar 3. Kitapla sonlanmıyor. Buysa dizide kullanılan finalin kitapta da gerçekleşme olasığını doğurdu benim gözümde. Öyle olmamasını umut ediyorum
Kitabın gidişatından bahsedecek olursam yazar bunu da diğer kitapları gibi kendi içinde ayırmış. Camlar Şehri, temelde üç bölümden oluşuyor. Birinci kısım, Alicante'ye gelmelerini konu alıyordu genel olarak. İkinci kısımda Valentine'ın Alicante'ye ilk saldırısı vardı. Üçüncü ve son kısımse bu kitaptaki son savaştan oluşuyordu. Her zaman yaptığımın aksine bu incelemede öncelikle kronolojik sıraya göre olaylara ve onlar hakkındaki düşüncelerime değineceğim; ondan sonraysa klasik karakter görüşlerimi ekleyeceğim.
|Bu kısımdan sonrası minor/major spoiler barındırmaktadır|
Sebastian'ı okurken başta belki ilk zamanlarda kendisi olabileceğini düşünsem de Jace'le, yani Valentine'ın diğer oğluyla sözde oğluyla, konuşurkenki tavrı beni şüphelendirdi ve Jonathan Christopher'ın rolüne
Azcık Spoi olabilir.
Eveet. Yine bir Ölümcül Oyuncaklar kitabıyla karşınızdayım. Doğrusu bu serideki en büyük pişmanlığım araya kitap sokmak oldu. Kemikler şehrini okuduktan yaklaşık 1-2 ay sonra Küller Şehrini ve Küller Şehrini okuduktan 4-5 ay ( belki daha fazla) sonra Camlar şehrini okudum. Keşke araya bu kadar mesafe koymasaydım diyorum çünkü karakterlere karşı bi soğukluk yaşadım. Ama allahtan Camlar şehrini bitirir bitirmez Düşmüş Melekler Şehrine başladım. Karakterlere ısınmak konusunda cok bi sıkıntı yaşamadım çabuk alıştım. Sonuçta Ölümcül Oyuncaklar dan bahsediyoruz. Nasıl sorun yaşayabilirim ki!?
Artık kitap incelemesine geçebiliriiiiiz. İlk olarak Clary için olumsuz bir eleştirim var. Ben serinin ilk kitabını bitirir bitirmez filmini izlemiştim. Filmi gerçekten güzeldi ama diğer kitaplarda da Clary' yi filmdeki oyuncu Lily Collins olarak düşündüm. Ta ki Camlar Şehrini okuyana kadar. Çünkü ilk iki kitaptaki sert muhteşem korkusuz Clary için Lily Collins oldukça uygunken Camlar Şehri'nde Clary daha yumuşak çizilmiş. Ben de Shadowhunters dizisinin ilk bölümünü seyretmiş ve oyuncuların hepsine hakim biri olarak (Oyuncularından Alec (Matthew Daddario) hariç hiçbirini kitaba yakıştıramadım hatta dizideki Clary karakterinin (Katherine McNamara) kitaptakine göre fazla sürtük görünümlü ciddiyetsiz ve çocuksu olduğuna karar verdim.) Bir anda Clary'yi dizideki kız olarak hayal etmeye başladığımı fark ettim ve bu beni çok rahatsız etti. Çünkü ben dizideki Clary'yi kitaptakine hiç yakıştıramıyordum. Bunun sebebi de az önce bahsettigim gibi önceki kitaplardaki Sert Kız Clary havasının Camlar Şehrinde yok olmuş olmasıydı. Aslında Düşmüş Melekler Şehrinin 200. sayfasında olmama rağmen hala Clary'nin Sert Kız havasına bürünebildiğini söyleyemem. Kitaptaki diğer soruna