Git gide güçleşiyor ,demişti Bev Shaw bir gün . Güçleşiyor ama kolaylaşıyor da . İnsan her şeyin güçleşmesine alışıyor ; eskiden “güç kadar güç” olan şeyin daha da güçleşmesine şaşırmaktan vazgeçiyor.
Yetmez mi temâşâ-yı cemal , el de sunarsın?
Ey Âşık-ı mihnet-zede buldukça bunarsın.
( Güzelliği seyretmekle yetinmiyor , bir de elini uzatıyorsun
Ey türlü belalara uğramış aşık , sen buldukça bunuyorsun!)