duygu yener
@mandarinler
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dostoyevski’nin ölüm cezası hakkındaki görüşleri.
Cinayet işlediği için bir insanı öldürmek, cinayetin kendisinden de büyük bir suçtur.Mahkeme kararıyla öldürmek, eşkıyanın öldürmesiyle karşılaştırılmayacak kadar korkunçtur. Haydutların gece ormanda veya başka bir yerde boğazına bıçak dayandıkları insanın içinde hala bir kurtulma umudu vardır.Son ana kadar kaçıp ya da yalvarıp kurtulabileceğini umar. Oysa burada , bu umutla ölmek on kez daha kolayken, o son umudu da kesinlikle alınır elinden.Bir karar söz konusudur burada, kaçıp kurtulabilme olasılığı olmayan bir karar.İçinde korkunç bir ıstırabın bulunduğu bir karar.Savaşta bir eri getirip, topun namlusunun önüne koyup üzerine ateş edin. Erin içinde hala bir kurtulma umudu vardır.Ama aynı ere ölüm cezasına çarptırıldığı kararını okuyun, ya aklını yitirir ya da ağlamaya başlar.İnsan doğasının buna aklını yitirmeden katlayabileceğini kim söylemiş? Böylesine çirkin, yersiz,anlamsız bir harekete ne gerek var?Kendisine ölüm kararı okunup acı çektirildikten sonra “Hadi git, bağışlandın” denen biri vardır belki. İşte o anlatabilir belki bize bunu...
Sayfa 50 - iş bankası kültür yayınları
