Hayatın kaçınılmaz yolculukları
vardır; siz yola çıkmayı reddetseniz de
o yol gelip kalbinizin ortasına yerleşir
Sayfa;212
Dünyanın; kimi zaman bir sürgün ve mapushane , insanınsa karanlık bir gölge olabileceğini nasılda unuttum.. sayfa; 133
İyilik bu evrende henúz keşfedilmemiş
Yerler kadar uzaktaydı.. İyilik artık manası çoktan unutulmuş bir sözcüktü.. 95
Hepimiz çürüyoruz, lakin herkes suçu
diğerinin üzerine atıp vicdanını
rahatlatmanın peşinde, ekşi çurük
konusunu üstüne alınan yok. insanın bozulması hiç bir şeye benzemiyor.
- sayfa: 132
Hayatın kaçınılmaz yolculukları
vardır; siz yola çıkmayı reddetseniz de
o yol gelip kalbinizin ortasına yerleşir
Sayfa;212
Dünyanın; kimi zaman bir sürgün ve mapushane , insanınsa karanlık bir gölge olabileceğini nasılda unuttum.. sayfa; 133
İyilik bu evrende henúz keşfedilmemiş
Yerler kadar uzaktaydı.. İyilik artık manası çoktan unutulmuş bir sözcüktü.. 95
Hepimiz çürüyoruz, lakin herkes suçu
diğerinin üzerine atıp vicdanını
rahatlatmanın peşinde, ekşi çurük
konusunu üstüne alınan yok. insanın bozulması hiç bir şeye benzemiyor.
- sayfa: 132
Cezaevindeki hayatı dışarıdakiler hayal edemezdi. Onlar için burada zaman durmuş gibiydi. Ama gerçekte hapishane kendi ritmiyle, kendi kurallarıyla, kendi kaosuyla yaşıyordu. Bunu en güzel anlatan türkülerdi. " Hapishanelere güneş doğmuyor," demişlerdi, " Mapushane Çeşmesi"ni söylemişlerdi; adı sana bilinmeyen bir mahkum dizeleri ile acıyı yalnızlığı anlatmıştı: " Düştüm Bir ormana yol belli değil / Yatarım yatarım günün belli değil." O dizeler,koğuşun havasına sinmiş, o betonun gözeneklerine işlenmişti; her hece, bir çığlık, bir iç çekişti.
Sandım ki yüreğimde bir muska niyetine taşıdığım aşk bizi her türlü fitne fücurdan muhafaza eder, kötülükleri Irak eyler. Dünyanın kimi vakit bir sürgün ve mapushane, insanınsa karanlık bir gölge olabileceğini nasıl da unutmuşum.
Dünyanın kimi vakit Bir sürgün ve mapushane, insanın sağ karanlık bir gölge olabileceğini nasıl da unutmuşum. Bir kadını sevince, bunca kötülüğü hayata yakıştıramıyor insan.
Dünyanın kimi vakit bir sürgün ve mapushane, insanınsa karanlık bir gölge olabileceğini nasıl da unutmuşum. Bir kadını sevince, bunca kötülüğü hayata yakıştıramıyor insan.