Aşkın Mapushane...1000Kitap
Cümleye bak: "Albertine’in beni terk etmesinden korkup ben onu terk etmek istiyormuşum gibi rol yapmıştım;" yani böyle düşünen bir insanın aşkından ne hayır beklenir? :)
Hayır yani, adam zaten Yengeç burcuymuş; bu durum zaten her şeyi yeterince açıklamıyor mu? Bence açıklıyor :)
Zaten kitabı okurken zihnimin dehlizlerinde "Sevda kuşun kanadında, ürkütürsen tutamazsın" şarkı sözleri dolandı durdu.
Neyse, zaten topluca yorumu yedi kitap bitince yapacağım için burada kısaca bitiriyorum. Çav Bella!
"Yaşamalarının yurda, ulusa herhangi bir faydası olup olmadığını düşünmeden, yurdu, ulusu hatırlarından geçirmeden, bir bit, bir solucan, bir hamamböceği, herhangi bir tek hücreli gibi yaşayacaklardır yaşayabildikleri yere kadar."
İnsani koşulların dışında bir yerdir 72. Koğuş. Mapushanenin en kötü, en yoksul ve en izbe koğuşudur. Gardiyanlar bile insan yerine koymazlar buradaki hükümlüleri.
Bir gün bu koğuştaki Ahmet Kaptan, idare tarafından çağrılır. Anası yüz elli lira yollamıştır oğluna. Kaptandan önce koğuşa ve neredeyse tüm mapushaneye yayılır haber. Herkes sevinçle kaptanın kendisini de görmesini, yardımını umar. Kitaptaki olaylar da bu şekilde başlar.
Eserdeki gerçekçilik ve yazımın ustalığı beni ayrı bir içine çekti. Tekrara düşmeyen, halkın içinden ve halkın dilinden bir anlatım.
Toplumun küçük bir yansıması aslında mapushane.
İnsanların kendi menfaatleri uğruna neler yapabildiğini görüyoruz.
Parası ve gücü olanın sözünün geçtiği, para uğruna insanların arkadan iş çevirdiği bir dünya...
Açlık, ihanet, açgözlülük ve her şeye rağmen iyi niyetli kalan Ahmet Kaptan...
Fazla iyi niyetin kişinin kendisine ceza olduğunu net bir şekilde görüyoruz eserde. İnsanlığı, insan olmayı sorguluyoruz. İnsanlığın bu kadar düşmemesini acı bir buruklukla umarken, gerçeklerden kaçamıyoruz.
Mutlaka okuyun, okutun diyorum.
Sizin düzeniniz çocukları bile öldürüyor!
Kaç nesildir bu topraklarda düşünen,yazan çizen insanlar hapishanelerde çürür.
Tek suçu okumak,yazmak olan insanlardık. Okumanın suç olduğu, aydın biri olduğunuz için her türlü işkenceden geçebileceğiniz 68/70 Türkiye’si. Kalemini sevdiğim 
Zülfü Livaneli nin en son kitabı 
Bekle Beni aşkın, direnişin, taştan sert mapushane yatağının, koğuşu kutuplara çeviren soğukluğu, Selim’in içini saran Leyla’nın sıcaklığı,küçük kızı Zeynep’in o masum gülüşleri,bitmeyen umut,beklemenin tahmin edilemez ağırlığı,Beklemek.. Belki işkencenin kendisinden daha ağır.
İki kilometre ötedeki cezaevinin avlusunda henüz 17 yaşına girmiş bir çocuğu darağacında asacaklar, çırpınarak boğulmasını zevkle izleyecekler. Birileri de bu sırada taze bir mezar kazmakla meşgul olacak. Sizin düzeniniz çocukları bile öldürüyor.(sayfa 118)
Zülfü Livaneli nin en son kitabı Bekle Beni aşkın, direnişin, taştan sert mapushane yatağının, koğuşu kutuplara çeviren soğukluğu, Selim’in içini saran Leyla’nın sıcaklığı,küçük kızı Zeynep’in o masum gülüşleri,bitmeyen umut,beklemenin tahmin edilemez ağırlığı,Beklemek.. Belki işkencenin kendisinden daha ağır.
İki kilometre ötedeki cezaevinin avlusunda henüz 17 yaşına girmiş bir çocuğu darağacında asacaklar, çırpınarak boğulmasını zevkle izleyecekler. Birileri de bu sırada taze bir mezar kazmakla meşgul olacak. Sizin düzeniniz çocukları bile öldürüyor.(sayfa 118)
Bekle Beni
Güzel günler göreceğiz umuduyla hepinize merhaba sevgili kitap dostlarım...
#zülfülivaneli nin yeni çıkan kitabı umudu hiç bitmeyen Selim ve Leyla'nın küçük kızları Zeynep içinde verdikleri yaşam mücadelesi anlatıyor.
Yazarımız kendi ve ailesinin hayatından izler bulunduğunu söylüyor ama tamamen bir özyaşam öyküsü olmadığını da belirtiyor.
1970 lerin başında politik çalkantılar doruk noktasına ulaşmış. Sağ- sol çatışmaları, öğrenci hareketleri,grevler ve eylemler ülkenin dört bir yanından şiddetleniyordu. İstanbul sokakları sloganlarla yankılanıyordu, havada barut kokusu vardı,ölüm kokusu,kan kokusu.
Bir sabah suçlarının ne olduğu belli olmayan kişiler evlerinden alındı. Galiba suçları; okuma yazma bilmekti. Yada fikir sahibi olmaktı. Sonrası beklemek. Mapushane içinde öylesine beklemek. Saatler, günler ve aylarca beklemek. Ne suç işlediğini bilmeden. Eşinden,kızından ayrı kalarak ve onlarında başına kötü olaylar geleceği düşünerek yaşamaya çalışmak. Özlem,sabır ve hiç bitmeyen umut. Selim ve Leyla'nın birbirine yazdıkları ( her ne kadar gerçeği yansıtmasada) mektuplardan ve kendi günlüklerine aldıkları notlarla ilerliyor özgürlük mücadelesi...
Çok çetin yollardan geçiyor Selim. Mapushanede çektikleri, arkadaşlarının gördüğü eziyetler...Leyla da öyle. Zeynep için yalanlar söyleniyor. Ve mücadeleleri Stockholm de son buluyor. Kayalarda ateş yakmak ve sivrisinekleri öldürmenin dahi yasak olduğu bir yerde. Hayatlarına yeni bir yön veriyorlar.
Bekle Beni'yi ben çok severek okudum. Hiç sıkılmadan ve yaşananların gerçek olduğunu bilerek. Umudumu hiç yitirmeyerek "güzel günler göreceğiz çocuklar"diyerek okudum... Henüz okumayanlar için tavsiye ediyorum... Keyifli okumalar...
#zülfülivaneli #beklebeni #canyayınları #okudumbi̇tti̇ #okudumokuyun #roman #aşk
Yazarın anlatımını beğeniyorum. Daha önce 2 kitabını okudum. En az sevdiğim bu kitap oldu. Karakterleri genelde pek masum yazamıyor. Bu kitapta da baş kahramanlarımız türlü türlü suçlar işliyor ve saçmalıyorlar. Yani iyi ki bir mapushane geçmişleri oluyor. Yoksa adalete güvenimiz kalmazdı :) Rika ve Michael küçüklüklerinden beri bir çekim içerisindeler. Fakat bu çekimin önünde Michael’ ın ailesi duruyor. Özellikle erkek kardeşi Trevor. Fakat kitapta fazla da okuyamıyoruz kendisini. Michael’ın bir arkadaş grubu var ve şeytan gecesi adı altında bir takım kendilerince küçük suçlar işliyorlar. Rika da bunlara pek meraklı. Bu merakı hepsinin başına iş açıyor ve sonuçta Kai, Will ve Damon kendilerini hapishanede buluyor. Bu yüzden Rika’yı suçluyorlar ve onun için hapishaneden çıkışta Michael ile beraber bir plan kuruyorlar. Amaçları Rika’ya zarar vermek. Planı uygularken göz ardı ettikleri şey de Michael ve Rika’nın giderek birbirlerine aşık olmaları. Sonu beklediğim gibi değildi. Anlamsız buldum. Devam kitapları da var.
İlk kitap kadar iyi değildi bana kalırsa. Mapushane hayatına dair çok şey barındırdığı ve bazı yerlerde gereksiz ayrıntıya girdiği için sıkıldım. Mapus karakterleri üzerinden Anadolu insanı ve kurtuluş mücadelesi hakkında bilgi vermeyi çok iyi yapmış yazar. Yer yer sıkılsam da severek okudum diyebilirim. Özellikle Kamil Bey'in atağa geçtiği kısma bayıldım. :D
