Serinin ikinci kitabı ilk gençliğini ele alıyor. Fransa burjuvası ve onların yaşamı, yazarın kızlarla ilgili gözlemleri ve çok karmaşık görüşlerini ele alıyor..
Yazar ilk kitapta çocukluğunu ve annesine bağlılığını, gözlemlerini ele alıyordu. İkinci kitapta gilbert le başlayan ilk aşk kırıntıları ve kızlara bakışı üzerinde duruluyor. Büyükannesine bağlılığını ele alıyor. Gittikleri balbec ve oradaki çeşitli insanlar ile ilgili gözlemler, anılar, deneyimler..
Kayıp zamanın izinde serisinin insanı içine çeken bir havası var. Psikolojik tahliller, farklı bakış açıları, çok iyi tespitler..Bazen aşırı detaylar sıksada okumaya değer. Tavsiye olunur..
Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölüm olan “Mme Swann’ın Çevresinde”, anlatıcının gençlik dönemini ve aşık olduğu -ya da öyle olduğunu sandığı- Gilbert ile ilişkisini, genç kızlara duyduğu romantik çekimleri, hayranlıklarını, olgunlaşma sürecini ve Paris burjuvazisiyle girdiği ilişkileri konu ediniyor. Anlatıcının aşk, arzu ve belirsizlikle dolu düşleri sayesinde kitap Swann’ların Tarafı’ndan farklı bir temaya sahip olmasına rağmen, bizde uyandırdığı hislerle ilk kitabın büyüsünden bir an bile ayrılmıyor.
İkinci bölüm olan “Memleket İsimleri: Memleket”de ise anlatıcının Balbec’te geçen günlerini okuyoruz. Yazar bu bölümde bize yerlerin, insanların ve anıların nasıl iç içe geçtiğini, insan zihninin derinliğini ve bir ismin bir yaşamda kaplayabileceği yeri anlatıyor. Bir yerin adının, o yeri hiç görmeden bile insanda hayranlık ve tutku uyandırabilmesinden; örneğin anlatıcının hep görmek istediği Balbec’in isminin zihninde uzak bir diyara aitmiş gibi yankılanmasından söz ediyor. Gerçekte ise bu yer ona yeni deneyimlerin kapısını aralayan, unutamayacağı bir dönem yaşatıyor. Bu bölümde anladığım en önemli şey, yerlerin sadece fiziki olarak var olmadığı, aynı zamanda her ismin kişisel bir tarih ve duygusal bir birikim taşıdığıydı. Yani bir yer sadece coğrafi bir nokta değildir; bir hatıra, bir hayal ve belki de bir gelecektir.
Proust’un gençliğin kırılganlığını, aşkı ve zamanı kendi şiirselliğiyle anlattığı; arzularla dolu bekleyiş ve geçip giden gençliğin bıraktığı derin izlerin peşinde rüya gibi akıp giden bir kitaptı Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde. Çok net söyleyebilirim ki bana daha önce hiçbir kitaptan almadığım hazzı ve tatmini de yaşattı. Sayesinde hiç kaybolmayan heyecanımla, ara vermeden seriye devam edeceğim.
20.yüzyılın en önemli edebi eserlerinden biri kabul edilen yedi ciltlik Kayıp Zamanın İzinde’nin ilk kitabı #SwanlarınTarafı ‘nı okudum. Okudum ama hakkını verebildim mi? Sanmıyorum. Bu başyapıt bence biraz birikim istiyor. Belki ön araştırma yapmak gerekli. Ya da hakkında yazılmış inceleme kitaplarını didiklemeli… Eserin büyüklüğüne saygı duymakla birlikte kavramakta zorluk çektiğimi hissettim. Kolay olacak denmedi; ancak zor olan bu kitabı okumak değil özümseyebilmek sanırım. Kitabın birinci bölümü, “Combray” adlı bölüm, bir çocuk anlatıcının ağzından Fransa’da bir kır evinin içerisindeki burjuva ailenin yaşantısından parçalar aktarmasıyla başlıyor. Anlatıcı çocuk hassas, sinirleri zayıf, hastalıklı bir kişilik. Proust Combray adlı bu taşra kentini çocukluğunda hastalıklarından dolayı bulunduğu Fransa şehirlerinden esinlenerek kurgulamış. Dev yapıtın girişi niteliğindeki bu bölüm, yazarın belleğinde kalan seslerle, renklerle, kelimelerle oluşturulmuş bir tablo gibi. Ya da bir müzik bestesi gibi. Kitabın ikinci bölümünün ismi “Swann’ın Bir Aşkı”. Çocuk anlatıcının Combray’da tanıdığı komşusu, aile dostu Swann’ın hikayesi anlatılıyor burada. Swan’ın deliler gibi aşık olduğu Odette, edebiyat tarihinin en ünlü ‘femme fatale’ tiplemelerinden biri olsa gerek. Aşkından deli divane olan Swann, aşkının öznesine uç noktaya varan bir saplantı geliştirir; çocuk anlatıcının sesi duyulmaz olur, bu kez Swann’ın zihninin labirentlerinde gezinmeye başlarız. Üçüncü bölüm: “Memleket İsimleri: İsim” adında. Bu bölümde Swann’ın kızı Gilbert ön plana çıkar. Bir de Paris kenti. 20.yy. başlarındaki Paris kenti bu bölümde baş roldedir…Kitabın bütünü, kelimelerle oluşturulmuş çağrışımlar silsilesi. Yazar, anlatmak istediği her neyse onu çağrıştırarak, sezdirerek veriyor. Sürekli geçmişe
Kayıp Zamanın İzinde serisinin ikinci kitabı olan ve ismiyle beni çeken romantik felsefik bir kitap beklentisiyle başladığım romanda Marcel'in kalbinin adeta daldan dala atlayişı, genç kızların gölgesinde gezişi anlatılıyor.Ilk bölümde yine Mn Swan sahnede yer alırken ikinci bölüm Marcel ve babaannesinin sahil kasabasına gelişiyle başlıyor ve Marcel'in orda yaşadıkları ve en çok da hissettikleri anlatılıyor. İlk kitaptaki Gilbert'in yerini bu kitapta Albertine alıyor ancak bunun yaninda pek çok kıza da göz kırpıyor Marcel. Kitapta 'bakire' tabirinin sık kullanılması beni rahatsız etse de Marcel'in yaşına rağmen çocuksu düşünceleri yer yer gülümsetiyor.
Bunun yanında Proust okuma deneyimi olarak bana çok şey kattı. Uzun hatta upuzun cümleler okuyucuyu yorsa da kullandığı şiirsel dil ve incelikli doğa manzaraları okumaya derinlik katmış .Hayatla ilgili pek çok cümle var altı çizilip üstüne düşünmelik. Keyifli bir okuma deneyimiydi.
Puan vermedi·464 syf.··
Beğendi
·2024 52. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 08 Kasım 2024 07:48
Kayıp Zamanın İzinde serisinin ilk kitabı olan Swanlarin Tarafı Marcel'in sezgileri ile geçmişin sokaklarında dolaşması üzerine kurgulanmış. Kitaba ilk başladığımda bir anne öpücüğü, bir çan kulesi üzerinden yapılan uzun tasvirler, yoğun duygusal anlatım beni zorladı. Ama okudukça cümlelerdeki şiirselliği, sayfalara ustaca yerleştirilmiş mizahı ve duyguların yoğun işlenişini sevdim. Yer yer Virginia Woolf anlatımına benzerlikler buldum.
Kurgu iki bölümden oluşuyor birincisi Marcel'in çok etkisinde kaldığı Swan ailesi, Swan ile Odette arasındaki gelgitlerle dolu ilişki, ikinci bölümde ise Marcel'in yine Swan ailesinden Gilbert ile ilişkisi anlatılıyor.
Zamanda Var OluşKayıp Zamanın İzinde
Bir yol düşünün: Engebeli, engellerle dolu, upuzun, anlamsız ve boş bir uğraş içerisinde debelendiğinizi hissettiren, öfkenizi kusmak istediğiniz, bitsin diye kan ter içinde kaldığınız bir yol... Fakat bazı yerlerinde öyle cezbedici manzaralar da var ki durup uzun uzun izlemek istiyorsunuz. Baktıkça bakmak, anlamak, bu güzelliğin verdiği mutluluğu yavaş yavaş yaşamak istiyorsunuz. Bu yolculuğu kabul ediyorsanız buyurun Proust'un Kayıp Zamanın İzinde serisine. Özellikle ilk dört kitapta eziyet üstüne eziyet çekebilirsiniz. Fakat son üç kitabın lezzeti de bambaşka (tabi her kitabın kendi içinde çok iyi ya da çok sıkıcı kısımları var).
Beni hem bu kadar sıkan ve yoran hem de bu kadar etkileyen ve büyüleyen başka bir yazar sanırım tanımıyorum. Belki de bu durum bu seriye özgüdür, bilmiyorum ancak 
Marcel Proust yedi kitabı için kesinlikle böyle bir yazar oldu benim gözümde.
Serinin bu son kitabında önce sosyetenin 1. Dünya Savaşı ve Almanya'yla Fransa arasındaki ihtilaflar hakkındaki düşüncelerini okuyorsunuz. Bir diğer önemli bir nokta da Dreyfus Davası. Sosyetenin bu konularla ilgili tartışmalarına da detaylıca yer veriliyor. Bu süreç sayfa 160'a kadar devam ediyor (kitabın buraya kadar olan kısmı beni epey sıktı).
Sayfa 160'tan sonra ise Proust, o derin ve etkileyici zihin yolculuğuna başlıyor. Çok iyi felsefi ve psikolojik analizler yapıyor. Anlatımı da derinleşiyor. Geçmişini, yaşadıklarını, benliğini, yazarlığını ve sanatı sorgulamaya başlıyor. Benliğini oluşturan parçaları arıyor. Geçmişte yaşadığı haz ve acı zamanlarını hatırlıyor. Yaşadığı aşklara (Gilbert ve Albertine) uzaktan bakıyor. Yaşadığı sürece bu nesnelerin de değişeceğini anlıyor. Kısacası Proust'un kendisinin ve geçmişinin yani yazdığı bu serinin dışına çıkıp hepsine uzaktan baktığını ve yaptığı her şeyi
Marcel Proust yedi kitabı için kesinlikle böyle bir yazar oldu benim gözümde.
Serinin bu son kitabında önce sosyetenin 1. Dünya Savaşı ve Almanya'yla Fransa arasındaki ihtilaflar hakkındaki düşüncelerini okuyorsunuz. Bir diğer önemli bir nokta da Dreyfus Davası. Sosyetenin bu konularla ilgili tartışmalarına da detaylıca yer veriliyor. Bu süreç sayfa 160'a kadar devam ediyor (kitabın buraya kadar olan kısmı beni epey sıktı).
Sayfa 160'tan sonra ise Proust, o derin ve etkileyici zihin yolculuğuna başlıyor. Çok iyi felsefi ve psikolojik analizler yapıyor. Anlatımı da derinleşiyor. Geçmişini, yaşadıklarını, benliğini, yazarlığını ve sanatı sorgulamaya başlıyor. Benliğini oluşturan parçaları arıyor. Geçmişte yaşadığı haz ve acı zamanlarını hatırlıyor. Yaşadığı aşklara (Gilbert ve Albertine) uzaktan bakıyor. Yaşadığı sürece bu nesnelerin de değişeceğini anlıyor. Kısacası Proust'un kendisinin ve geçmişinin yani yazdığı bu serinin dışına çıkıp hepsine uzaktan baktığını ve yaptığı her şeyi