Marcela Lobos'un Kitapları
İÇİNDEKİ ŞAMANI UYANDIR
Kendini arama yolculuğunda şifa çemberinden söz eden yazar güney, batı, kuzey ve doğu diye dörde ayırdığı 12 aşamalı bir sürece değinmekte. Büyük Ruh'un çağrısıyla başlayan güney aşaması son armağanla birlikte doğunun içinde son bulmakta. Her bir aşamanın Lobos hayat hikayesi üzerinden şekillenmesi çok kıymetli. Çünkü her bireyin yaşamı kendine özgü nitelikleri sahip ve kitabı okurken bir şeyleri birebir uygulamak yerine koşulları tefekkür ederek farkındalık kapısını aralayabilirsiniz.
AND DAĞLARI ŞAMANLARI
Yazar Maya ögretisine dayanan Munay Ki (Sevgi Enerjisi) seremonilerini başından sonuna kadar tamamlayıp bir eğitmen olarak kendi yaşamından örnekler vererek esere derinlik katmış. Ayrıca kitapta geçen "Homo Luminous" kavramı var ki seremonilerin ttemelini teşkil ediyor. Öyle ki bu kavram; yüksek enerjili, bilinçli ve galaktik insan türü demek! Zaten Munay Ki seremonilerindeki on adet inisinasyon (belirli bir metotla içsel bilgiye sahip olma süreci) bu insan türünün doğması üzerine kurulu. Eserde farklı bir şamanik dinamik anlatıldığından değerlendirmenizi o çerçevede yapmanızı tavsiye ederim. Bu kültürü ve inanışı merak edenlerin ilgiyle okuyacağıma eminim. Özelliklede And Dağları Şamanları'nın muazzam evren algısını okurken hayretler içerisinde kalacaksınız.
Ölüm döşeğinde bir bağcı, Marcela'nın kulağına bir şeyler söyledi. Ölmeden önce gizini açıkladı ona:
"Üzüm," diye fısıldadı, "şaraptan yapılmıştır."
Marcela Perez-Silva bana bunu söylediği zaman şöyle düşündüm:
"Üzüm şaraptan yapılmışsa belki bizler de kim olduğumuzu söyleyen sözcüklerizdir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Elisa Y MarcelaFilm
Sevgili Elisa,
Mektubunu az önce okudum. Kaleminden çıkanları okumak sana dokunmak gibi. Bazen sen mektubunu yazarken yanında olduğumu hayal ediyorum. Bana mektup yazarken. Seni izliyorum... Bütün mimiklerini seyrediyorum, bana yazdığın her bir kelimeyi .. Ve dikkatlice ellerine bakıyorum, benlerine, duraksamalarını izliyorum, sabırsızlığını, kendi sabırsızlığımı... Bütün mektuplarımızın bir battaniyeymişçesine birbirine dikildiğini hayal ediyorum. İkimiz bu mektuptan battaniyenin üstünde çıplağız. Birbirimize yazdığımız bu bütün sözcükler, bizi soğuktan koruyacak, insanlardan ve mesafelerden...
Öyleyse söyle bana marcela, sen de solacak mısın yavaş yavaş Kiraz Çiçeğimin yaprakları gibi?