Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Hiç konuştular mı peki?"
"Bilmem."
"Konuşmadılar yani."
Bazı insanlar bir şey anlatmak istediklerinde konuşurlar, bazılarının bir şey anlatmak için konuşmaya ihtiyaçları yoktur." dedi annem.
"Hiçbir şey söylemezsen nasıl konuşursun ki?" diye merakla sordum.
"Sözsüz konuşursun. Biz daima sözsüz konuşuyoruz."
"Öyleyse kelimeler ne işe yarıyor?"
"Çoğu zaman hiçbir şeye. Çoğu zaman da asıl söylemek istediklerini gizlemeye ya da bilinmesini istemediklerini saklamaya yararlar."
"Peki onlar da konuşuyor mu?"
"Sanırım konuşuyorlar. Oturup kahve ve sigara içiyorlar. Ağızlarını hiç açmıyorlar, yine de devamlı konuşuyorlar. Birbirlerini anlıyorlar, bunun için ağızlarını açmaya ihtiyaçları yok, çünkü saklayacak bir şeyleri yok."
"Gerçekten ne konuştuklarını biliyorlar mı?"
"Tabii ki."
"Ne konuşuyorlar peki?"
"Bunu ben bilemem." dedi annem, "Çünkü kelimelerle konuşmuyorlar. Ama onlar biliyorlar."
"Çok yazık çok! Ne israf! Bu çocuğun derdi nedir acaba?"
Dikran'ın annesi, "Neden öyle söylüyorsun, bütün okuldaki
en zeki çocuk o." diye itiraz edecek olmuş.
O zaman bizim ihtiyar yattığı yerden şöyle bir doğrulmuş,
"Eğer biri sana çıkıp da on bir yaşındaki bir çocuğun beş yüz kişilik okuldaki en zeki çocuk olduğunu söylerse boş ver gitsin. Allah aşkına, ne yapmış da zeki olmuş? Ne başarmış? Daha on bir yaşında değil mi? Neyin zekası bu? Kendini bu kadar önemseyen bir çocuğun yükünü kim taşımak ister ki? Açıkçası, iyi bir anne olamadın. Bırak çocuğu biraz evden çıksın, gitsin açık havada dolaşsın, temiz hava alsın. Bırak kuzenleriyle yüzmeye gitsin. Zavallı yavrucak daha doğru dürüst gülmesini bile bilmiyor. Sen de çıkmışsın, bütün bir öğleden sonrayı onun ne kadar akıllı, ne kadar parlak bir öğrenci olduğunu anlatmak için harcıyorsun. Hadi git işine be kadın!"
diye bir güzel nutuk çekmiş.