"Bir gün kendi başına buyruk kaldığın zaman, Stephen ve diyebilirim ki bugünlerden birine kalacaksın- ne yaparsan yap, yalnız efendi adamlarla ahbaplık etmeyi unutma! Sana söylüyorum, ben gençken çok eğlendim. İyi insanlarla arkadaş oldum. Hepimizin elinden bir şeyler gelirdi. Birimizin sesi güzeldi, biri iyi rol yapardı, biri güzel komik şarkılar söylerdi, bir başkası iyi kürek çekerdi ya da iyi raket oynardı, öbürü çok güzel hikâye anlatırdı, falan filan. Her zaman yapacak bir iş bulurduk, günümüzü hoşça geçirirdik, hayatı biraz görürdük, hiçbirimiz de bunlardan bir şey kaybetmedik. Ama hepimiz efendiydik, Stephen -hiç olmazsa öyle olduğumuzu umuyorum- ayrıca da sapına kadar dürüst sağlam İrlandalılardık. Senin de bu çeşit insanlarla düşüp kalkmanı istiyorum, ciğeri sağlam adamlarla."