Bugün iyi olabilecekken, yarın iyi olmayı yeğlersen haklı olarak ızdırap çekersin.
Epiktetos’un dediği gibi, “bir cesedi sırtlanmış ufacık bir ruhsun sen.”
Mümkün değil ki
Yaşayacak onbin yılın varmış gibi davranma. Kaderin başının üzerinde asılı. Yaşadığın sürece mümkün olduğunca iyi ol.
“O yaşamı, sevginin, cinselliğin ve düzenin neden ve nasılını araştıran, sorgulayan bir yazardı. Yalnızca sözcüklerle dayanabiliyordu dünyaya. Anlamaya çalışalım. Onu anlamaya çalışmak, şu anda on beşinde, yirmisindeki bir genç kızı anlamaktır. Bir hastanenin ya da huzurevinin ıssızlığındaki doksan yaşındaki kadını tanımaktır. İnsanımızı tanımaktır belki. İnsanımız bize, hepimize ‘ne kadar sıkıcısınız’ diye haykırmadan önce.”
(
Sennur Sezer)
Sennur Sezer)
İnsan yaşamı sınırlıdır, varlığı akışkandır, eğilimi belirsizdir, tüm bedeni çürümeye yatkındır, ruhu girdap gibidir, kaderi anlaşılmaz ve ünü muallaktır. Kısacası tüm beden bir nehir gibidir, ruh ise rüya ya da hülya gibidir: Hayat savaşa ve bir yolcunun geçici konaklamasına benzer, ölümden sonra ün de unutulur.
... bir kişi çok uzun yaşasa da çok kısa yaşasa da aynı şeyi yitirir. Bu da şimdiki zamandır ve insan sadece bundan mahrum olabilir; nihayetinde insan yalnızca buna sahiptir...