Marisa Rosa

Marisa Rosa
@marisarosa
Okumak, yazmak, dinlemek, gözlemlemek, aptalı oynamak.. bir de GALATASARAY
Temizlikçi
İlkokul
Kitabistan
Adana, 24 Eylül 1980
23 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Su Çürüdü
Yetmiş iki gündür bir dolapta kilitliyim. Yalnızca anahtar deliğinden hava giriyor ve ölü bir ışık sızıyor içeri. Yalnızlık hiç de tanrısal değil, görkemli değil. O yalnızca geçmişle gelecek, ölümle yaşam arasında kocaman bir karanlık nokta. Geçmişi ve geleceği olmayan, ölümle yaşam arasında irinli bir leke yalnızlık denilen. Şimdi ne varsa, anahtar deliğinden sızan havayla ışıkta... (Farkına varsalar, kapatırlar mıydı onu da?) Bütün belleğimdekileri yokettim. Elektrikli bir aygıtla yaktım, jiletle kazıdım. Çığlıkların aralığından uçurdum hepsini, kül edip savurdum. Adımdan gayrısını bilmiyorum. 2 Zamanı yiyip bitirdi karanlık. Gece yoktu. Güneş çoktan kömürleşmiş ve yeryüzü yapışkan bir karanlıkla örtülmüştü. Yabanıl sesler geliyordu derinlerden ve karanlığı ince bir bıçak gibi yırtıyordu. Saklayan kırbaç gibi... Acı duvarını aşan bu sesler, madeni bir gürültüye dönüyor ve yerkabuğunu zorluyordu artık. Sesim yoktu. Karanlığın karnında yitirdim sesimi. Kör bir kuyuda unutulan Yusuf'tum belki. Ama durmadan soruyorlardı. Tanrılar bilmiyordu sordukları şeyleri, peygamberler büsbütün hain çıkmıştı. Ama yine de soruyorlar, soruyorlar, soruyorlar... Adımdan gayrısını bilmiyorum. 3
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Ekim 1980
Ölmüş mü ulan bu? İşkenceye bir başladın mı kendini kaybediyorsun oğlum. Konuşturamadın zaten günlerdir hiçbirini. Al işte, ne yapacağız şimdi bunlarla? "Ölmemiştir belki abi." "Kapat çeneni! Ölmemişmiş... Bir çare bulacağız mecbur. Sen de bundan sonra daha dikkatli ol. Adama sormazlar mı ulan, bu kaçıncı intihar diye?"
Sayfa 53 - Birtakım Cinayetler 3. hikaye·Kitabı okuyor
Edebiyat
Ne uykudur ne ölüm; Yaşarken ölenlerinki. Doğduğun ev, Gençlik günlerindeki dostların, Yaşlı adam ve genç kadın, Günün yorgunluğu ve onun ödülü, Yitip gitmekte tümü, Anılara karışmakta, Elde tutmak ne mümkün. -Ralph Waldo Emerson
Sayfa 8 - Ithaki Yayınları - Jacob Portman·Kitabı yarım bıraktı
Şiir
En kötüsü de; sahip olmadığın şeylere ait olmandır. Franz Kafka