Çeviriden kaynaklı mı yoksa yazarın dilinden dolayı mı bilmiyorum ama kitabın çok savruk bir dili var. Cümleler bir garip. Kolay okunuyor ama çok eksik hissettiriyor her şey.
Kitap için bir evren yaratılmış ama sanki yazar da bir şeylerden tam emin olamamış gibi. Ana karakter de cidden berbat biri. Berbat birini okumak her zaman kötü değildir ama kadınlara tec*vüz etmesi her şeyin üstünde bir iğrençlikte.
Kitabı sonuna kadar okumamın tek sebebi sonunda neler olacağını merak ediyor oluşum.
Seriye devam etme konusunda kararsızım, hayatımda ilk defa bir seriyi yarım bırakabilirim.
Hikayelerin Birbiriyle Çakışması ve Kendi Yolunu Seçme Hakkıİnsan ve Duygular
Epigenetik biliminin bizim kendimize dair açıklayamadıklarımızı nasıl ortaya koyduğunu anlatıyor “Seninle Başlamadı”. Hiç soğukta yaşamamışızdır ama fazlasıyla üşürüz, hiç hapse girmemişizdir ama tutsak hissederiz, hiç boğulmamışızdır ama sudan korkarız… Biyografilerimiz ile insanlık tarihinin iç içe geçtiği tek alan sosyoloji değil anlaşılan. Kitap size hangi soruları sorarak ailenizde, soyunuzda bir arkeolojik kazıya çıkacağınızı da gösteriyor. 2019 yılı yazında okumuştum büyük bir heyecanla. Sonrasında sosyal medyada, dizi ve filmlerde çokça karşılaştık. Kendimizle ve kökenlerimizle Nietzschevari olmasa da epigenetik bir kazıya çıkmak için hazırsanız hikayeniz sizden çok önce başladı.
Aslında güzel bir eser ama hayat boyu yaşadığımız çoğu olumsuzluğun suçunu geçmişe ebeveyne hatta daha da eski nesillere yüklüyor bana pek mantıklı gelmedi bitirmekte biraz zorluk çektim bu yüzden tekrar okumak ister miyim ? Önerir miyim ? Zannetmiyorum
Kitabın başlangıcı bile Türk’ün ne kadar medeni ne kadar ileri görüşlü ne kadar ince fikirli olduğunu gözler önüne sererek ilerliyor.alparslan’ın Diojen karşındaki tutumu onun onurunu incitmemek için
Puan vermedi
Mark Twain, bu cana yakın ve mizahi eserinde insan doğasını, kadın-erkek ilişkilerini ve evliliğin dinamiklerini Adem ile Havva’nın gözünden, onların tuttuğu günlükler aracılığıyla anlatıyor. İlk başta birbirini anlamakta zorlanan, taban tabana zıt bu iki karakterin zamanla nasıl derin bir sevgi ve bağlılık geliştirdiğini usta bir dille gözler önüne seriyor. Yazar, cennet tasviri üzerinden toplumsal rollerle tatlı tatlı dalga geçerken, arka planda aslında insanlığın en saf ve evrensel duygusal yolculuğunu işliyor. Kısacası kitap, mizahla felsefeyi harmanlayarak "birlikte yaşama sanatına" dair zamansız, hem güldüren hem de duygulandıran bir inceleme sunuyor.
Kitap öncelikli olarak günce olduğu için okuması beni gerçekten yordu. Bazı yerleri akıcıydı ama bazı kısımları okurken gerçekten çok sıkıldım. Eser biraz eleştirel türde bir kitaptı.Kopukluk biraz fazla gibi geldi bana.Bu kitabı çok sevemedim.