İkimiz de aynı şehirdeyiz ve birbirimize varmamız için yarım saatten daha az bir zaman yeter. Buna rağmen o orada, ben buradayım. Neden? Sebep yok
İçimizde acizlik var, tembellik var. İradesizlik , bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey; hakikatleri görmekten kaçma eğilimi var.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Öyle bir sessizlik çöktü ki, bu sessizliğin içine seslenemiyor insan.
İnsan yalnızca biraz sevinçli olduğu zaman gevezelik eder.
Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim?NEDEN DEĞİLİM?
Çok tuhaftı!
Ağlayamadım.Ruhum paramparça olmuştu
Her baharın bir hazanı olduğu gibi bu zamanın da sonu olacaktı
Develerin çölde çok sevdiği bir diken var.Deve dikenj yedikçe ağzı kanar.tuzlu kanın tadı dikeniyle karışınca bu,devdnin daha çok hoşuna gider.janadıkça yer bir türlü kendi kanına doymaz...
