Bir incecik kavaldan koskaca, kükremiş bir dağ çıkarıyorlar, diyordu. Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar.
-Ayrılsın...
-Neye yarar?..Beraber yaşamış iki insanın birbirinden ayrılacağını,hakikaten ayrılabileceğini sanıyor musun?Bunu Mümtaz'ın yüzüne dik dik bakarak söylemişti:-Hem ayrılırsa ne çıkar?Bütün bağları koparsa bile,ara yerde kaybedilmiş seneler bulunacak.Hepsini dakika dakika yaşadığı muazzam,korkunç,karanlık bir ömür;ondan kurulabilecek mi?Sonra o ruh itiyatları.O zaman daha büyük bir tereddüde düşecek.Ayrılmak da bunlardan biri olacak.