Mathilda Solis
@mathildasolis
Şu anda okuduğu kitaplar
Yıllar önce okumuştum. Tekrar okudum. Yine içindeki her bir öyküyü heyecanla, merakla okudum.
Kısa kısa öykülerden oluşuyor olması, stresli ve mental olarak yorgun olunan zamanlarda da kolay okunmasını sağlıyor. Ayrıca olayların ilginçliği ve her öyküde ayrı bir olayı çözmeye çalışıyor olmak günlük işlerin stresinden beni uzaklaştırıp zihnimi çalıştırdı.
Akla hayale sığmaz olaylar kimi zaman trajik, kimi zaman absürd, kimi zaman ürkütücü geliyor.
Yazar o kadar farklı insan profilleri çiziyor ki, toplumda neler olabileceğini görünce şaşırıyorsunuz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şimdiki Çocuklar Harika - Aziz NesinRoman
Çocuklukta, ergenlikte ve sonrasında genç yetişkinlikte ve yetişkinlikte, hatta yaşlılıkta da tekrar tekrar okunması gereken bir eser!
Bir hayatı çocuklara adamış olan yazar Aziz Nesin; bu kitapta çocuklara anlatmıyor, çocuk olup anlatıyor. İki arkadaşın birbirlerine yazdığı mektupları okuduğumuz ve yetişkin davranışlarına, öğütlerine çocuk gözünden baktığımız bu kitap, çocukken okunduğunda düşüncelerimizde yalnız olmadığımız hissini verecek, yetişkinlikte ise davranışlarımızın çocuk dünyasında bırakabileceği izleri ve onlar için nasıl anlamsız, gülünç şeyler yaptığımızı görmemize olanak sağlayacaktır.
İlk lise sıralarında okumuştum, şimdi 23’ümde tekrar okudum. Birkaç sene sonra yine okurum. Bıkmak, usanmak mümkün değil. Her seferinde başka tat veriyor! Kâh güldürüyor, kahkaha attırıyor kâh sorgulatıp endişe ettiriyor.
İşte mizah böyle bir şey. Aziz Nesin de bunun en iyi ustalarından biri. Kalemine sağlık!
Sondaki ikinci mektubunda “Çocukların anlayamayacakları hiçbir sorun yoktur. Olsa olsa, dinleyenlerin yaşlarına göre, konuların anlatış biçimi değişebilir.” diyerek çocukların bilinçli, aydın, haberdar bireyler olarak yetişmesi hususunda çok önemli bulduğum ilk adıma daha eski yıllarda dikkat çekmesi ile de kalbimi defalarca fethediyor.
Saygıyla, tebessümle anıyorum.
Kendilerinden bir şeyler öğrenmeyi çokça sevdiğim kişilerce önerilen ve hem çok kıymetli Ayça hocamı tanımama vesile olan hem de ondan bana müthiş bir hatıra olarak kalan; “Artık başucu kitabım var!” diyebileceğim bir kitap: AKIŞ – Mutluluk Bilimi.
“Bir kitap okudum hayatım değişti.” demeyeceğim elbette ki. Ancak bu kitabı okumak hayata ve hayatın içindekilere bakış açımı değiştirdi. Hal böyle olunca uzun vadede hayatımın, hayatın içinde başıma gelenlerin ve daha pek çok şeyin değişmesi kaçınılmaz olacaktır.
Kişisel gelişim kategorisinde değerlendirilse de, çoğunlukla karşımıza çıkanlardan farklı olarak “onu yapın, bunu yiyin, şunu söyleyin, bunu asla düşünmeyin, şunun yanından geçmeyin” gibi tavsiyeler vermekten oldukça uzak. Zaten akış teorisinin sahibi olan Prof. Dr. Mihaly Csikzentmihalyi, mutluluğu bilimsel olarak araştırmış ve 25 yıl süren bu çalışmaların sonuçlarını bol örnekle bizlere aktarmış. Oldukça açıklayıcı bir anlatımla akış teorisini anlatan yazar adeta “Bak bu böyle bir şey. Bil, öğren, aklının köşesinde bulunsun. İşine yarayabilir.” dercesine mutluluğun minik sırrını açıklıyor.
Yazarın anlatmak istediği şeyi farklı açılardan sürekli örneklemesi hem anlamamızı hem de akışın hayatımızın her alanında nasıl dahil olabileceğini görmemizi, fark etmemizi kolaylaştırıyor.
-Bu kısım spoiler içerebilir.-
“Akış” en kısa haliyle, bilinçteki savurgan düzensizliği bir düzene sokup hayattan alınan hazzı artıran eylemler esnasında yaşadığımız histir. Bu eylemler genel olarak net hedefler ve süreç boyunca net geribildirimler sunar ve içsel olarak ödüllendiricidir. Yapılan şey kişinin yapabileceği düzeye uygun olmakla birlikte aynı zamanda kendisini zorlamasını sağlar. Bu anlamda akış aktivitelerinin meydan okuyucu olduğunu da söyleyebiliriz.
-Spoiler bitti.-
Ben,
Aytmatov’un eserlerindeki betimlemeleri, içtenliği zaten derinden etkiliyor fakat bu kitapta yaşadığım hissi sanırım tarif edemem. Kısacık bir öykü ama o kadar büyük bir öykü ki! Göz yaşlarımın izleri sayfalarda kaldı. Hıçkırarak ağlayasım geldi çok kez ama ağlarken okuyamadığım için kendimi sıktım. Acı, umut, aşk, sevgi, yas, emek ve diğer her şey o kadar güzel betimlenmiş ki insanın içine işlememesi imkansız. Kelimeler su gibi akıyor, duygular oradan oraya rüzgarda savrulan sonbahar yaprakları gibi dolaşıyor gözler sayfaların arasında gezinirken. Kesinlikle okunmalı.
