/ ZAMAN DEDEKTİFLERİ /
SARNICIN SIRRI
Selam
Sizlere bugün çocuk kitabı olarak önereceğim bu güzel eser tam bir macera içeriyor.
Sena, annesi öğrencileri ile gittiği bir kaç gün sürecek olan gezide yalnız kalmaması için Aylin teyzesi geliyor. Aylin teyze, makine mühendisi ve icat yapmayı çok seviyor. Hatta ekmek kızartma makinesini de tost makinesine çeviriyor. Kahvaltı hazırlarken arkadaşları Doruk ve Ayaz geliyor.
Masanın üstündeki tabletten gelen mesaj ve ses ile ne olduğunu anlayamıyorlar ve mavi bir ışık çıkıyor. Bu ışık 2425 yılından geldiğini söylüyor ve bir görev veriyor. Görevleri geçmişi silinmekte olan İstanbul'u kurtarmak...
Macera böylece başlıyor. Çocuklarin okurken heyecanlanacağı bir kitap. Bende çok keyif aldım ne yalan söyleyim
Okuyan kadinlar kulubu olarak 29 Ekim - 10 Kasım arası Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili kitaplar okuma kararı alıp #izindeyizokuyoruz dedik.
@okumacemberiolusturalim etkinliğime de böyle bir kitap kattığım için çok mutluyum.
Okuyup raflara sığdırabileceğim bir kitap olmadığı kesin. Devasa bir hayata tanık oldum @yilmazozdil_ sayesinde. Mustafa Kemal Atatürk'ü, fikirlerini, zaferlerini, yaptıklarını, görüşlerini hepimiz biliyoruz. Ben bilmediğim yönleriyle Kemal'e de aşık oldum...
Gözümüzün önündeki resmine değil, beynimizin içinde ki fikrin ile Ne Mutlu Türküm Diyene
Sakin bir bebekliği, ağırbaşlı bir çocukluğu vardı. Dobraydı, dürüst cevapları severdi, gambazlıktan haz etmezdi. Soğuk kanlıydı, tehlikelere karşı papuç bırakmazdı. Mütevazı, esprili, hazırcevaptı. Takım çalışmasına inanırdı. Kimseyi ihmal etmezdi, vefalıydı. Hesap adamıydı. Sakin bir özgüvene sahipti. Gücünün farkında ama kibirli değildi. Pratik ve idealistti. İletişim dehasıydı, kod adı Nuh'tu. Asil ve ince ruhluydu. 21 Kasım 1925 kayıtlarına göre 1.74 boyunda, 74 kiloydu. 42 numara ayakkabı giyerdi. Karizmaydı. Açık renkleri sever, kol düğmesi, yaka iğnesi, bağcıklı siyah rugan ayakkabı kullanırdı. Köstekli saat takar, tespihi aksesuar olarak taşırdı. Fanilasında taşıdığı minik zincirli iki muskası vardı. Uyanınca çıngıraklı zilini çalardı, gazeteleri ve kahvesi getirilirdi. Yanlızken divana bağdaş kurup otururdu. Parfüm kullanmaz, kolonya sürerdi. Akşamları pijama üstüne şal yakalı robdöşambr kullanırdı. Omuzlarına masaj yaptırmaktan çok hoşlanırdı.Sofrada müşkülpesent derecesinde dikkatliydi. Kuru fasulye ve bamya severdi. Patlıcan kızartmasını sever, karnıyarığı pilavla karıştırarak yerdi. Kavun ve üzüm severdi. Tatlıyla arası yoktu ama gül reçeline hayır diyemezdi. Yaz kış soğuk su içer,
Reklam
Ne zamandır okuyacağım diyordum erteliyordum. Hizmetçi serisini sevdiydim ama ilk kitabını. İkinci kitap kısmen hayal kırıklığıydı ama toparlamış. Yine de devam etmedim. Bunu görünce konu çok ilgimi çekti.
Esas kız bir seri katilin tek çocuğu. Nayır adam gerçekten seri katil, kimse iftira atmadı. Esas kız Nora annesinin intiharından sonra büyükannesiyle yaşadı ve soyadını da değişti. Üstelik artık bir cerrah. Hı hı ama o babası gibi değil. Ancak sanırsam dna dan geçiyor böyle şeyler. Nora'nın ilginç yanları var.
Nora tamamen hayatını değişse de neredeyse hiç arkadaşı ya da ilişkisi olmasa da yaşananları unuttuğu söylenemez. Üstelik hapisteki bana her hafta ona mektup gönderirken mümkün değil.
Derken babanın yakalanışının 26ncı yılında bir şeyler değişiyor. Babasını taklit eden bir katil. Ve bu katil Nora'nın hastalarını hedef alıyor.
Baba müebbet almış, biri Nora'yı tanıyor, damgasız mektuplar geliyor, arabasında insan parçaları buluyor keza evinde de.
Peki Nora gerçekten de babasının kızı olabilir mi?
Hikayeyi sevdim, şaşırtmacaları güzeldi. Ancak kafama takılan bir şey var onun hakkında bir şeyler yazıldığını görmedim. Mesela babası neden elleri kesiyordu neden hep mavi gözlü açık tenli kadınları hedef alıyordu? Bence babaya biraz daha yer vermeliydi.
Neyse benden bu kadar. Epope sevdi gidin okuyun
yakut kırmızı kitabı ile başlayan zamanda yolculuk ve sırlarla dolu bir locaya 12. zaman yolcusu olarak katılan gwendolyn, kendisinden saklanan bilgileri öğrenme ve araştırma merakı ile, neyin neden olduğunu biraz daha anlamaya başladığı bir bölüm bu kitap. kilit bilgilerin çoğuna sahip oluyor. lucy ve paul kimdi? neden kaçtılar? neyi korumaya çalışıyorlardı? kronografın 12 çemberi neden tamamlanmamalı? hepsi bir koca sorun ve bunların içine yavaşça çekiliyor ne yazık ki.
tabi bir de gideon konusu var ki, kalbini çarptırmadan duramıyor bu adama olan hayranlığı gwendolyn’nin. ama arada tabi kuzen var, ilginç bilgi açlığı var ve farklı bir eğitimden geçmiş gideon’un gel gitli ruh halleri tabi.
söylemeden edemeyeceğim, kitapta en sevdiğim karakter olan gargoyle’nin katılması ile daha eğlenceli bir hal aldı. değişik yorumları, sürekli olarak durumun dalga geçilir bir tarafını bulmasıyla en iyi karakter bence. diğerlerinin hepsinde hep bir sıkıcılık var. sayesinde okunabilirliği artıyor kitabın.
sain germain kontu’nunda cinsiyetçi konuşmalarını gördükçe ağzına iki tane çakma isteği doğuyor insanın içinde. engel olamıyorsun.
ilk kitaba göre biraz daha karışık ama daha sıkıcı atlatırsak sona ulaşacağız diye okumaya devam ediyoruz.
-Kerstin_Gier231.jpg){kind=small}
Kitabın sonuyla başlangıç yapalım.
Hayatı hızlı yaşayan insanlardan birisi de benim. Her şeye koştur koştur gidiyorum ve her işi koştur koştur yapıyorum. Hala zamanın yetmediğinden şikayet ediyorum.
Kitapta bi robot üzerinden bize hayatı neden sakince tadını çıkartarak ilerlemediğimizi çok güzel şekilde vurguluyor.
Robotun duyguları yoktur ama duyguları merak eden ve her şeyin sebebi olduğunu söyleyip sorgulayan, karakterleri düşündürdüğü yetmezmiş gibi okuyucuyu bile düşündüren güzel bi eserdi.
Bittikten sonra gökyüzüne uzun uzun baktıracaktır.
MaviTarih
Bir rengin tarihi üzerinden insanlığın zihniyet değişimini okumak güzel bir deneyimdi. Yazar, Antik Çağ'da barbarlığın ve dışlanmışlığın sembolü olan mavinin, Orta Çağ'da kutsallığa yükselişini ve günümüzde nasıl dünyanın en sevilen rengi haline geldiğini sosyolojik, ekonomik ve sanatsal boyutlarıyla anlatmış. Kitap boyunca kilise duvarlarından boyacı loncalarının savaşlarına, edebiyattan siyasete kadar rengin izini sürmek çok keyifliydi.
Reklam
Reklam